Nazwy gniazd ptaków

Madar znajduje się w regionie Mátyusföld. Wieś zajmuje powierzchnię 74 hektarów, jej granice wynoszą 1986 hektarów, a jej wysokość wynosi od 115 do 250 metrów nad poziomem morza. Wzgórza mają swoje „górskie nazwy”: Kőhegy (180 m), Villámhegy (197 m), Leshegy (197 m), Várhegy (210 m), Agghegy (216 m), Kecskehegy (202 m), Farkasverem (209 m), Pokolhegy (152 m). Osada ma trzy duże doliny: Hideg-völgy na zachodzie, Újvári-völgy w środku i Sutyu-völgy, czyli samo wzgórze winnicowe, na wschodzie. Droga Bekötő istnieje od czasów, gdy w Kertalji wybudowano domy. Służy jako rodzaj skrótu, dzięki któremu mieszkańcy nie musieli daleko jechać, chcąc się tu dostać. Nazwa Kertalja wskazuje na jej położenie w stosunku do Fő utca, ponieważ nowy szereg domów powstał za ogrodami należącymi do domów przy Fő utca. Fryzjer przeniósł się na Bekötő út około 1970 roku, a salon fryzjerski znajduje się tutaj do dziś. Łączy Kertalję z Fő utca. Fő utca jest najdłuższą i najstarszą ulicą we wsi. W wiosce nie ma oficjalnych nazw ulic, jedynie nazwy powszechnie używane. Rodzina Czibor była właścicielem terenu obok cegielni, w Dolinie Czibor. Był to trawiasty teren, na którym wypasano gęsi, bydło i świnie. Dziś znajdują się tu również domy mieszkalne. W dawnych czasach znajdowały się tu piwnice wykopane w ziemi, w których przechowywano ziemniaki, marchew i warzywa. Piwnice te nadal tam są, ale nie są już używane. Nazwa Téglaégető pochodzi od faktu, że w latach 50. XX wieku Cyganie nadal układali tu cegły z suszonej cegły (tzw. vályogvető gypsies). Obecnie miejsce to jest zabudowane budynkami mieszkalnymi. Od schyłku średniowiecza obok Madar przebiegał ważny szlak wojenny. W czasach tureckich i kuruckich Vár-hegy służyło jako punkt obserwacyjny. Dziś wygląda tylko jak zarośnięte wzgórze, ale jest to teren zamieszkany. Niegdyś był ulubionym placem zabaw chłopców z Madar. Według ustnej tradycji przebywali tu ornitolodzy króla Macieja. Kishegy należy do pasma Vár-hegy. Po prawej stronie Fehérporu leży Vár-hegy, po lewej Kishegy, które obecnie jest również zamieszkane. Drogę pokrywał biały, piaszczysty pył, po którym dzieci lubiły „chodzić boso”. Stąd nazwa. Las za strumieniem nazywa się Závoda. Pomiędzy strumieniem a Závodą znajdowały się małe ogródki działkowe, w których uprawiano ziemniaki i marchew. Były tu ogrody, które nie były ogrodzone. Według plotek nazwa Závoda ma pochodzenie słowackie: za vodou – za wodą. Łąka Gęsia była trawiastą łąką między strumieniem a Závodą, gdzie pasterze gęsi trzymali gęsi. Część z niej jest już zamieszkana. Strumień bierze swój początek w Jeziorze Górnym, które obecnie nazywane jest jedynie Kanális. W przeszłości służyło ono również jako miejsce moczenia konopi. Po prawej stronie znajduje się las, przez który można dotrzeć do Perbete. Potok Kanális przecinał wieś od jej górnego do dolnego krańca. Potok został oczyszczony i od tamtej pory nazywa się Kanális. ; Bán to wzgórze, winnica i grunty orne położone w pobliżu doliny Sutyu. ; Kecske-hegy - 202 m, położone za Elő-hegy. Według legendy wsi, na tym wzgórzu czarownica zamieniła uroczą córkę sędziego wsi w kozę. Przywiązała ją do pala i biła trzy razy dziennie kijem. W takich czasach, gdy wiał wiatr, przynosiła gorzki płacz do wsi z góry. ; Ludność wsi jest w przeważającej mierze kalwińska. Cmentarz służy jako miejsce spoczynku kilku znanych pastorów. Uprawa winorośli odbywa się w Cemetery-dűlő. Stąd, kierując się na wschód, docieramy do doliny Sutyu przez árendásoks. árendásoks to nazwa dzierżawionej ziemi ornej. ; Mélyút prowadzi z lewej strony w kierunku doliny Sutyú do doliny Menyecske. ; Cmentarz żydowski znajdował się na ziemi rodziny żydowskiej obok Mélyút na wzgórzu winnicy. Ponieważ mieszkało tu niewiele rodzin żydowskich, zostały one tutaj pochowane. Około 1970 roku ostatnia rodzina żydowska przeniosła nagrobki na cmentarz żydowski w Komárom. ; Dolina Sutyú Sutyu-, Sutyús-valley znajduje się we wschodniej części wsi – to jest wzgórze winnicy. W wiosce tłoczenie winogron nazywało się sutyulas – stąd dolina Sutyú wzięła swoją nazwę. ; Menyecske-valley jest częścią doliny Sutyu. Według legendy chłopcy gonili dziewczyny, menyecske, w tym miejscu. Stąd wzięła się jego nazwa. ; Templom-köz należy do małych uliczek wsi: ta droga prowadzi z Fő utca do cmentarza, a stamtąd dalej do doliny Sutyú. ; Kangyi-köz: kiedyś mieszkali tu tylko Romowie. Ta ulica prowadzi również w kierunku cmentarza i do doliny Sutyú. ; Petrás-köz, Madócsai-köz: nazywano ją obiema nazwami, pod tą nazwą mieszkały tu rodziny. Ta alejka prowadzi również do cmentarza. W latach 50. i 60. zmarłych wywożono na cmentarz nawet tą alejką. Wpada ona do Fő utca, naprzeciwko Bekötő út. ; Górne i Dolne Jezioro są połączone kanałem biegnącym przez wieś. W obu jeziorach i strumieniu pływały lniane zanieczyszczenia, zwłaszcza lniane. Jeziora wysychały w okresach wielkiej suszy i napełniały się ponownie podczas deszczowej pogody. Już tak nie jest. Dziś Dolne Jezioro całkowicie wyschło. ; Péró znajdowało się na dolnym krańcu wsi. Kiedyś zamieszkiwali je wyłącznie Cyganie, ale teraz zostało zlikwidowane. ; Pokol-hegy - 152 m. Według legendy, jego nazwa została nadana, gdy pierwszy mnich wygłosił tu kazanie. Na szczycie tego wzgórza, pojedyncze drzewo sięgało nieba pośród suchych krzewów cierniowych. Nadciągnęły ciemne chmury, z których zerwała się potężna burza, a jeden z piorunów podpalił suche krzewy. Mnich wtedy krzyknął, że ktokolwiek nie zostanie chrześcijaninem, będzie się smażył w piekle jak krzak w ogniu. Stąd nazwa Pokol-hegy. ; Obok Tófenék znajdował się Kis-Madar: kiedyś były tu sady i ogrody, a obok znajdował się rynek. Znajdował się na miejscu obecnego przedszkola i na południe od niego. Ulica Patkó wzięła swoją nazwę od swojego kształtu. ; Inne wymowne nazwy należą do obrzeży wsi. Jednym z takich miejsc jest Hideg-völgy, gdzie według dziesięcioletnich danych pogodowych temperatura jest o 4-5 stopni niższa niż w innych miejscach we wsi. Les-hegy wzięło swoją nazwę od napastników, którzy zasadzili się i pobili kalwinistów, którzy próbowali dostać się do tego miejsca kultu. ; Agghegy – Akasztóhegy, na którym grzesznika wieszano na szubienicy i pozostawiano tam na dzień jako środek odstraszający. ; Mówi się, że Farkasverem został złapany. Król wilków kiedyś uratował stamtąd powalone wilki.