Dzielnica Świętej Rodziny I

Rozpoczynały się dziewięć dni przed Bożym Narodzeniem. Każdy z dziewięciu dni zaczynał się o godzinie siódmej wieczorem i trwał godzinę, około ósmej. Po tym następował śpiew i modlitwa. Piętnastu do dwudziestu wiernych, zarówno mężczyzn, jak i kobiet, zbierało się każdego wieczoru.
W drugim przypadku chodzili tylko w jedno miejsce przez wszystkie dziewięć dni, ponieważ bali się, że ktoś będzie im przeszkadzał podczas praktykowania zwyczaju.
Pewnego razu chodzili do dziewięciu różnych miejsc przez dziewięć dni, każdego dnia do innej osoby.
Wszędzie stawiano mały ołtarz, przy którym modlili się i śpiewali. Następnego dnia Święta Rodzina została stamtąd zabrana do innego domu. Kiedy dotarli do domu, zaśpiewali powitanie.

Po odśpiewaniu dwóch zwrotek pieśni The Holy Family Seeks Accommodation zapukali do drzwi. Zapytali:
–, Czy Świętej Rodzinie pozwoli się wejść?
A ci, którzy byli w środku, zaśpiewali trzecią zwrotkę:
–, Nie płacz już, Dziewico Maryjo.
Potem się zaczęło. Kontynuowano modlitwą i kolejnymi pieśniami.