Grób Lajosa Pósy, byłego wybitnego pastora Nemesradnót, w Simonyi

Nt. Lajos Pósa urodził się w Nemesradnót 18 listopada 1865 roku. Budowa nowego kościoła reformowanego we wsi rozpoczęła się w 1875 roku za czasów pastora Dániela Pethő, po którym nastąpił pastor Lajos Pósa, którego bezinteresowna praca pozwoliła na ukończenie budowy. W 1895 roku dodał on wieżę do kościoła wraz z architektem Lajosem Vargą, a 10 listopada 1895 roku kościół i dzwon zostały konsekrowane. ; 4 września 1901 roku Antal Pósa pochował swoją wdowę Márię Kovács, ukochaną matkę poety i redaktora Lajosa Pósy, w tak serdeczny sposób, że poeta uwiecznił to w swoim wierszu „Niech Bóg błogosławi księdzu z Radnót!”; Lajos Pósa był troskliwym proboszczem kościoła Nemesradnót przez 50 lat, a także sędzią diecezjalnym i parafialnym. W ostatnich latach życia zamieszkał z córką i zięciem, Bertalanem Kovácsem, również proboszczem, w Simonyi. Zmarł 3 sierpnia 1958 roku i jest tam pochowany. Jego nagrobek został zniszczony podczas wichury na cmentarzu. W 2014 roku, podczas konferencji Rimaszombat zorganizowanej ku pamięci poety i redaktora Lajosa Pósy, Valéria Sebők, główna organizatorka wydarzenia, ogłosiła zbiórkę na renowację grobu byłego proboszcza Nemesradnót, który również ciężko pracował na rzecz zachowania pamięci poety Lajosa Pósy (1850-1914). Po zakończeniu zbiórki podjęto działania, a Kościół Reformowany Simonyi odnowił nagrobek, którego odsłonięcia dokonali pastor László Gál i opiekun Árpád Bolyán. (Na podstawie zbiorów redaktora Erzsó Pósa Homoly.)