Nagrobek Jenő Szíjjártó

Chociaż Jenő Szíjjártó (1919–1986) znany jest przede wszystkim jako kompozytor i dyrygent, nie można pominąć jego twórczości w dziedzinie muzyki ludowej. Jako autentyczny kontynuator ścieżki Kodálya w górach, jego praca z pieśniami ludowymi składała się z dwóch części. Jako kolekcjoner pieśni ludowych – działał w latach pięćdziesiątych, a w latach 1954–1958 nagrał 380 pieśni z 25 wsi w 6 regionach Węgier na Słowacji. W wyniku tych zbiorów zaczął również opracowywać pieśni ludowe. Jego ulubionym obszarem jest region Nitra, miejsce jego młodości, gdzie badał wyjątkowo bogate tradycje ludowe węgierskich wsi w regionie Zobor, podobnie jak czynił to dziesiątki lat przed nim Zoltán Kodály. Trzynaście węgierskich wiosek (Alsóbodok, Béd, Csitár, Egerszeg, Gerencsér, Geszte, Gimes, Kolon, Menyhe, Pográny, Vicsápapáti, Zsére i Barslédec), położonych u podnóża góry Zobor, górującej nad Nyitrą, i stopniowo odizolowanych kulturowo od XVIII wieku, stanowi jeden z naszych najbardziej unikatowych regionów etnograficznych. Nieprzypadkowo w 1906 roku jedna z pierwszych wypraw kolekcjonerskich Mistrza zaprowadziła go właśnie tutaj, by powrócić w te rejony pięć (!) lat później (1907, 1908, 1910, 1911, 1915). Takie perełki skarbca naszej pieśni ludowej po raz pierwszy usłyszano i nagrano tutaj wykształconym uchem, jak „A csitár hegyek alatt…” (Csitár), „Gerencséri utca…” (Gerencsér), „A jó lovas katonának…” (Zsére), „Meghalok, meghalok…” (Kolon), „Piros alma mosiloog…” (Menyhe), czy „Ó, közlető szép…” (Gimes) – żeby wymienić tylko te najważniejsze. To nie przypadek, że Szíjjártó odwiedził tu także w ciągu trzech lat, w latach 1954, 1956 i 1957. ; Mieszkańcy Zsére i żeński chór ZOBORALJA Zsére wznieśli w 2008 roku na placu przed kościołem św. Mikołaja nagrobek ku pamięci Jenő Szíjjártó. Nagrobek jest dziełem rzeźbiarza Vince'a Bujáka.