Grób Gyuli Szűka, pastora reformowanego w Uzapanyit-Balogtamás (Balogvölgy)

Reformowany pastor Gyula Szűk był najpierw wikariuszem w Beretke, następnie służył w Rimasimonyi w latach 1889-90, a od 1892 roku w Uzapanyit. ; Według Sárospatak Reformed Newspapers: były pastor Uzapanyit-Balogtamási odpoczywał spokojnie w Panu 1 października 1941 roku o godzinie 11:00 rano 3/4. Jego kołyska kołysała się w Mád w Hegyalja, a po 84 latach życia jego szczątki spoczywają na cmentarzu akacjowym w Uzapanyit. To, co spadło między nimi: kołyska i trumna, świadczy o nieskończenie hojnej łasce Pana, który pobłogosławił go 46 latami pracy duszpasterskiej w jego dwóch zgromadzeniach tutaj: w Uzapanyit i w Balogtamási. ; Od 26 czerwca 1892 do 1 lipca 1938 roku pasł tu trzodę Pańską, udowadniając w czasie swojej posługi, że zawsze był wierny „nielicznym”, żyjąc z członkami swojego kościoła w wielkim i stałym pokoju, w rodzinnej, intymnej miłości. ; Nie był pastorem rzucającym się w oczy, wierzył w pokorę, prostotę, naturalność, sumienne przygotowanie w kazaniu, młodzieńczą prezentację, wzorowy porządek i precyzję w swojej posłudze pasterskiej, żywy element spokojnego, nerwowego i pospiesznego „pokojowego świata”. Jego wygląd przyciągał uwagę, jego nastrój i pogoda ducha tworzyły atmosferę. ; Jego mieszkanie pastora miało otwarte drzwi dla gości i członków zgromadzenia, był gospodynią domową bez żadnej sztuczności, ojcem, który wychował trzech synów kosztem poświęceń i skromnego chleba w domu, który zawsze wspominał swoich synów z dumnym sercem, którzy byli również jasnymi promieniami jego zmierzchowych dni. ; Założył parafię, odbudował szkoły, przywiózł dzwony itd., starał się też o solidne fundamenty finansowe dla swoich kościołów. W Gömör zgromadzenie Uzapanyit nosi imię dobrych „ludzi” i może dziękować swojemu byłemu proboszczowi za to przez czterdzieści sześć lat. Po przejściu na emeryturę 1 lipca 1938 roku cieszył się zasłużonym odpoczynkiem w doskonałym zdrowiu przez około półtora roku, ale w ciągu ostatniego półtora roku swojego życia stawał się coraz słabszy i wyczerpany, doświadczając silnego bólu fizycznego, znosząc wielkie cierpienie fizyczne z pokorną cierpliwością, a ostatecznie, 1 października 1941 roku, zmarł jako dojrzały owoc Pana. Pierwsza część jego pogrzebu odbyła się w Rimaszombat 3 października, gdzie spędził ostatnie trzy lata swojego życia i gdzie jego dobre serce biło ostatnie. Tutaj, w domu pogrzebowym, Imre Varga, proboszcz Rimaszombat, i István Szűcs, proboszcz edukacji religijnej, wygłosili pocieszające słowa Pana. Druga część pogrzebu miała miejsce w kościele w Uzapanyiti, gdzie miejscowy pastor József Németh wygłosił niekończące się słowa na czele licznego zgromadzenia lokalnych i sąsiednich członków kościoła. ; ; Przy grobie, w imieniu i w imieniu diecezji reformowanej Gömör, pastor Károly Urbán z Bátki pożegnał swojego towarzysza ze strony ojca. W żałobie uczestniczyli: jego synowie: dr Szilárd Szűk, rektor Królewskiej Armii Węgierskiej, dr Lehel Szűk, rektor Królewskiej Armii Węgierskiej, dr Levente Szűk, rektor Królewskiej Armii Węgierskiej, jego synowe, wnuki i brat, a także kongregacja w Uzapanyit-Balogtamási.