Miklos Szabo

* Deáki, 23 maja 1884 – † Budapeszt, 25 marca 1960 / nauczyciel, filolog klasyczny ; ; Jego ojciec, Zsigmond Szabó, był proboszczem w Deáki. W 1894 roku rodzina przeniosła się do Győr. Miklós Szabó również ukończył tu naukę w szkole średniej. Jako członek Kolegium Eötvösa uzyskał doktorat z nauk humanistycznych w 1906 roku i stopień nauczyciela w 1907 roku na Uniwersytecie w Budapeszcie. Był nauczycielem w Kolegium Eötvösa od 1911 roku, jego zastępcą dyrektora od 1929 roku i jego dyrektorem w latach 1935–1945. W 1944 roku znalazł się pod ostrzałem ataków skrajnej prawicy, ale w kwietniu 1945 roku przedstawiciele nowego rządu wezwali go do dobrowolnej rezygnacji z kierowania instytucją. W latach 1945–1947 pracował w bibliotece Węgierskiej Akademii Nauk. Już na emeryturze rozpoczął prace nad obszernym słownikiem grecko-węgierskim, zawierającym słownictwo starożytnej Grecji. Pracę tę kontynuował Alajos Györkösy, a następnie ukończył István Kapitánffy i Imre Tegyey. Przetłumaczył przede wszystkim dzieła wielkich starożytnych filozofów greckich na język węgierski (Arystoteles: Nichomachoszi Ethika I-II., 1942, Organon, 1961, Platon: Az államt, 1943). ; ; Jego główne dzieło: A beszek ekreteleze Homeros költeményiben, 1906.