Miklos Szontagh

* Alsókubin, 11 sierpnia 1843 – † Újtátrafüred, 2 grudnia 1899 / lekarz, botanik; ; Pionier wysokogórskiej terapii klimatycznej. Dániel Szontagh Zászkal6, 3 stycznia 1809 – † Nagyszombat, 4 kwietnia 1867. Był synem radcy królewskiego, historyka, genealoga i badacza flory. Studia medyczne ukończył w Wiedniu (1868). Po osiedleniu się w Peszcie zajmował się przede wszystkim botaniką jako redaktor czasopisma „Télészetségtudományi Közlöny”. W 1873 roku został kierownikiem „Instytutu Zdrowia Wodnego” w Újtátrafüred i widząc prowizoryczne warunki, rozpoczął budowę nowego sanatorium medycznego na wydzierżawionym terenie o powierzchni 20 akrów i założył Újtátrafüred. W 1883 roku założył nowe sanatorium, które było pierwszym wysokogórskim uzdrowiskiem na Węgrzech, czynnym również zimą. Tutaj do leczenia pacjentów wykorzystywano w połączeniu klimat alpejski, hydroterapię i elektroterapię. Jego syn, Miklós Szontagh Jr. (Újtátrafüred), również wybrał karierę medyczną i kontynuował dzieło ojca. Szontagh był zapalonym piechurem, alpinistą i narciarzem, a także jednym z inicjatorów powstania Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego. Opublikował kilka książek napisanych w języku węgierskim i niemieckim. ; ; Jego główne dzieła: ; Új Tátrafüred klimaty konsultaná szállás. Tíz és météorologiálógik az 10 éves, 1883,; Képes kalauz a Tátraalji fürdő és mégyedíkére. Z kolorową mapą i dwoma szkicami topograficznymi, 1885,; Tatry Wysokie i ich góry, ze szczególnym uwzględnieniem uzdrowisk i miejscowości wypoczynkowych w Tatrach, 1895, Przewodnik Tatrzański, 1896,; Choroba Basedowa i jej skuteczne leczenie w Nowych Tatrach w odniesieniu do 82 przypadków, 1899.