Miklos Bittera

* Bratysława, 12 listopada 1887 – † Magyaróvár, 11 marca 1947 / plantator roślin, nauczyciel akademicki ; ; Po ukończeniu Akademii Ekonomicznej w Magyaróvárze uzyskał doktorat z nauk politycznych na Uniwersytecie w Budapeszcie. W 1914 roku był asystentem profesora w Katedrze Praktycznej Produkcji Roślinnej Akademii Ekonomicznej w Klużu-Napoce, a następnie brał udział w I wojnie światowej. Pomimo niepełnosprawności, której doznał w katastrofie samolotu, kontynuował pracę. Najpierw został profesorem w Katedrze Produkcji Roślinnej Akademii Ekonomicznej w Debreczynie, a w 1922 roku w Akademii Ekonomicznej w Magyaróvárze. W 1926 roku uzyskał kwalifikacje prywatnego nauczyciela na Uniwersytecie Ekonomicznym w Budapeszcie. W 1939 roku został przeniesiony na Politechnikę Budapeszteńską jako c. publiczny nauczyciel nadzwyczajny. Był członkiem Izby Wyższej od 1939 roku. Zajmował się wszystkimi gałęziami produkcji roślinnej, ale szczególnie interesowało go wzmacnianie gleby. Wraz z Bélą Grófem założył w Magyaróvárze czasopismo „Sukorrépa” (1928), a w 1930 roku czasopismo „Mezőgazdaság és Kertészet”. Jego artykuły były publikowane w czasopismach krajowych i zagranicznych. ; ; Jego główne prace: ; Konsultant ds. Nawożenia, 1926; Produkcja Roślinna I–II, 1928–; 1930, Nawożenie Praktyczne, 1938.