Atlas Miklos

* Tótraszlavica 12 października 1891 – † Izrael, 18 sierpnia 1982 / lekarz, publicysta, krajoznawca ; ; Ukończył liceum w Preszowie, studiował medycynę w Budapeszcie, Berlinie, a w 1914 roku na Sorbonie w Paryżu. Doktoryzował się w 1916 roku. Walczył na froncie włoskim podczas I wojny światowej. W latach 1918–1920 pracował w klinice Rotha w Budapeszcie, następnie w szpitalu Szent Margit, od 1920 roku był lekarzem uzdrowiskowym w Bártfie, a od 1926 roku lekarzem naczelnym. Wprowadził szereg innowacji i wcześniej niestosowanych metod (kąpiel kwasowęglowa, pracownia rentgenowska). Jako lekarz zajmował się przede wszystkim zastosowaniem balneologii w leczeniu gruźlicy. Odbył kilka podróży studyjnych do Europy Zachodniej do najsłynniejszych uzdrowisk, aby wykorzystać doświadczenia, które zdobył tam w Bártfie. Z jego inicjatywy, w 1930 roku, w środku pobliskiego lasu, według planów Alfreda Hajósa, zbudowano letni basen, na który przeznaczył 100 tysięcy koron czechosłowackich. W latach 1940-1944, ze względu na swoje pochodzenie, zszedł do podziemia, a jego 84-letni ojciec i kilku krewnych zostało deportowanych do obozu koncentracyjnego, gdzie zginęli. Pod koniec wojny również został wysłany do obozu koncentracyjnego, ale przeżył tę gehennę. Po powrocie do domu, od 1945 roku aż do emerytury, ponownie pracował w Bartfie. Następnie wraz z rodziną osiedlił się w Izraelu. Uzdrowisko Ein Gedi zostało zbudowane na brzegach Morza Martwego według jego planów. Oprócz pracy uzdrowicielskiej, regularnie publikował artykuły w czasopismach medycznych i pisał historię miasta i uzdrowiska Bartfa. Jego główne dzieła: História Bardejova a Bardejovských kúpeľov, 1932.