Miejsce spoczynku Istvána Czóbela

István Czóbel (Ottó, Albert, Imre) urodził się w Anarcs 18 września 1847 roku. Ukończył studia w Bratysławie i Zurychu, studiował prawo i ekonomię, a w 1876 roku ukończył Akademię Ekonomiczną w Magyaróvár. Od połowy lat 70. XX wieku zaczął podejmować się trudnej roli zarządcy gospodarczego w domu – z niewielkim sukcesem. W 1887 roku poślubił baronową Mednyánszky Margit (1858–1937): małżeństwo to przyniosło wykarczowanie pozostałych około 1000 akrów posiadłości Anarcs, ale całość została przepisana na nazwisko kobiety. Ślub odbył się w zamku Nagyőr (Nehre, obecnie: Strážky) niedaleko Késmárk. Od tego czasu mieszkali tam, ale István i jego żona przyjeżdżali do Szabolcs rzadko, a nawet na krótko. - Nie zajmował się majątkiem ani gospodarką w swoim zamku w Felvidéku, poza chwilowymi potrzebami, gdy następowała dłuższa przerwa w zmianie dzierżawców. Ziemią anarchistów również zarządzają dzierżawcy, nikt nie ma wiele do powiedzenia w ich działaniach: rodzice i rodzeństwo otrzymują apanaż wraz z prawem do korzystania ze starego domu i pięknie zbudowanego parku. - István szuka wyjaśnienia bardziej odległych powiązań kultury i życia intelektualnego w ostatniej dekadzie wieku. Ma dwie osoby o podobnych poglądach: swojego szwagra o błyskotliwym duchu, malarza László Mednyánszky'ego i swojego przyjaciela, pisarza Zsigmonda Justha. Za radą Zsigmonda Justha nadaje swojemu cyklowi powieści tytuł Genesis of Separation. Justh dedykuje mu swoją pierwszą powieść, The Legend of Money. Społeczeństwo nie zwraca większej uwagi na jego twórczość, chociaż jeden lub dwa jego artykuły zostały opublikowane w XX wieku. Niewiele podręczników dla potomności upamiętnia jego twórczość. Według ich niemal identycznych tekstów uważa się, że pragnął odnowić węgierską arystokrację poprzez chłopstwo i zgodnie z nimi wyznawał pewne zasady socjalistyczne, podobnie jak Bakunin czy L. Tołstoj. Po śmierci Justha (1895) coraz rzadziej mógł cieszyć się towarzystwem szwagra w Nagyőr: popadł w całkowitą samotność, a o swoich poważniejszych przemyśleniach zwierzał się jedynie siostrze Mince, która często zostawała z nimi na dłużej (Minka Balogfalvi Czóbel (Anarcs, 8 czerwca 1855 – Anarcs, 17 stycznia 1947), poetka i pierwsza węgierska przedstawicielka symbolizmu). Arystokratyczne towarzystwo nie doceniało go, nie miało z nim nic wspólnego, a nawet go unikało: uważano go za wroga, a przynajmniej za filozofującego łajdaka, z powodu jego radykalnych artykułów i dzieł inspirowanych Darwinem. Socjologowie i radykalne kręgi w stolicy nie mogły zapomnieć o jego pochodzeniu i statusie społecznym: – tam uważano go za arystokratę, a więc za outsidera. Co więcej, István rzadko spotykał się ze swoimi przyjaciółmi z zasadami, ponieważ nie lubił jeździć do Pesztu, ale radykalnych socjologów nie zapraszano również do Nagyőr. W ten sposób jego sytuacja tylko się pogorszyła, jego samotność wzrosła, a w czasie wojny, po zmianie ustroju, jeszcze bardziej: nie wychodził nawet ze swojego pokoju, by powitać odwiedzających krewnych i znajomych. Zmarł w maju 1932 roku w ich wsi, która wówczas nazywała się Stražky. ; ; Dzieła: ; Die Genesis unserer Kultur. Die Entwicklung der Religionsbegriffe als Grundlage einer Progression Religion. ; • Tomy 1-2: Die Entwicklung der sozialen Verhältnisse ; • 3. Die Entwicklung der Schönheitsbegriffe; • 4. Gesetze dergeistigen Entwicklung. (Lipsk, 1901-07)