Miejsce spoczynku pani Györgyné Apponyi

Postać matki Alberta Apponyiego, hrabiny Júlii Sztáray (1820–1871) z Nagymihály i Sztárai, spowita jest mrokiem przeszłości. Zupełny brak źródeł uniemożliwia opisanie jej osobowości. Nie wiemy o niej prawie nic, poza tym, co jej syn w lakoniczny sposób przekazał potomnym w swoich pamiętnikach. Na tej podstawie wyłania się obraz idealnej matki, która robiła wszystko, aby zapewnić dzieciom i mężowi bezchmurne życie rodzinne. Ten portret koresponduje z ogólnym obrazem, jaki wyłaniał się spod piór współczesnych i późniejszych szlachciców oraz ich biografów, dotyczącym ich relacji z matką. Jednak Júlia Sztáray spędziła znaczną część życia cierpiąc na choroby, które determinowały styl życia członków rodziny. Przemieszczali się oni z jednego regionu Europy do drugiego, zależnie od stanu zdrowia hrabiny i kuracji przepisanych przez lekarzy. Jej śmierć głęboko wstrząsnęła całą rodziną. Na terenie posiadłości Eberhardów wybudowano neogotycką kaplicę grobową, gdzie została pochowana. Kaplica ta stała się później miejscem pochówku rodziny. Być może to właśnie długotrwała choroba matki skłoniła rodziców do starań o zapewnienie dzieciom szczęśliwego dzieciństwa i harmonijnej więzi rodzinnej. Jak później ujął to Apponyi: „Chociaż potrafili narzucić nam niezbędną surowość w wychowaniu, głęboko wierzyli, że dzieciństwo powinno być szczęśliwe, a wspomnienie o nim będzie ozdabiać późniejsze, poważne lata blaskiem”.