Mihaly Kunits

* Bán, 25 września 1765 – † Károlyváros, 9 kwietnia 1835 / dyrektor szkoły, pisarz geograficzny ; ; Ukończył naukę w gimnazjum Zakonu Pobożnych w swoim rodzinnym mieście. Stamtąd został przeniesiony do wojskowej instytucji edukacyjnej w Sencu, gdzie uczył geodezji i rolnictwa. Później udał się do Nitry, gdzie zajmował się geodezją i ustalaniem wymiaru podatków. Po ukończeniu pracy tutaj został świeckim nauczycielem w pijarskim gimnazjum w Privigye. W latach 1790–1794, jako dyrektor szkoły modelowej w Brucku, uporządkował zaniedbaną instytucję. Później powierzono mu uporządkowaną restaurację kilku innych instytucji. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia przeszedł na emeryturę i od tego czasu poświęcał się wyłącznie literaturze i pracy naukowej. Dużo podróżował po Węgrzech, a 10 lipca 1819 roku odwiedził także Ferenca Kazinczego w Széphalom. Ostatnie lata życia spędził w Chorwacji, w Károlyváros. Był bardzo płodnym autorem, zajmującym się językoznawstwem, filozofią grecką, rolnictwem, topografią, etnografią, ekonomią itp. Większość swoich dzieł napisał w języku niemieckim. ; ; Główne prace: ; ; Topograficzny opis Królestwa Węgier i jego inkorporowanych prowincji w odniesieniu do lokalnej i narodowej kultury, gospodarki, przemysłu, sztuki, rzemiosła, produkcji i handlu. Przeprowadzony na podstawie własnych badań i praktycznych badań nad podróżami, i przedstawiony z uwzględnieniem współczesności. I. Tom, 1824, ; Der Sauerbrunnen Jamnicza im Königreiche Croatien, 1831, Reflexionem über die Begründung der ; magyarischen Sprache in Ungarn, als Staats-Dikasterial und Gerichts wie auch als allgemeine Volkssprache, 1833.