Michał Greguss

* Pusztafödémes, 1 lipca 1793 – † Bratysława, 27 września 1838 / Nauczyciel ewangelicki, pisarz, filozof, esteta; Ojciec Ágosta Gregussa (Eperjesa) i Gyuli Gregussa (Eperjesa). Ukończył studia w Liceum Ewangelickim w Bratysławie, a w latach 1814–1816 na uniwersytetach w Tybindze i Getyndze. Od 1817 roku był nauczycielem filozofii i historii w Kolegium Preszowskim, a od 1833 roku w Kolegium Ewangelickim w Bratysławie. W Preszowie miał wielki wpływ na swoich uczniów, wśród nich na młodego Kossutha, który później wspominał go z wdzięcznością. Był pierwszym nauczycielem ewangelickim, który nauczał tzw. przedmiotów filozoficznych (w tym przyrodniczych) w języku węgierskim. Był prześladowany przez rząd za swoje nacjonalistyczne i wolnomyślne wypowiedzi. Publikował swoje artykuły głównie w Allgemeine Literatur Zeitung w Halle, Iris w Peszcie i Minervie w Górnych Węgrzech. Wiele jego traktatów matematycznych, fizycznych, historycznych i filozoficznych (np. Encyklopedia filozofii i nauk politycznych – ta ostatnia w języku węgierskim) pozostało w rękopisie. Napisał również liczne wiersze po łacinie i węgiersku. ; ; Jego główne dzieła: ; Durch welche Mittel kann die Wirksamkeit des Kanzelredners zweckmässig erhöcht werden, 1821, Compendium aestheticae, usui auditorum suorum edidit, 1826, ; Selected minor works of Mihály Greguss (z portretem autora i autobiografią), 1852.