Michał Forgon

* Gömörmihályfalva, 16 października 1885 – † Tarnów, 9 października 1914 / genealog, historyk, prawnik ; ; Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej. Ukończył studia w Dobszynie, a następnie w Rozsnyó w liceum luterańskim. W latach 1904–1908 studiował prawo na Uniwersytecie w Budapeszcie. Uczył się między innymi u Remiga Békefiego (1858–1924), cysterskiego mnicha i historyka edukacji, László Fejérpatakyego (Eperjesa), historyka i dyrektora generalnego MNM, oraz Ákosa Timona (1850–1925), historyka prawa. Uzyskał doktorat z prawa 24 października 1908 roku, a następnie był prawnikiem w Miszkolcu, Sátoraljaújhely i Királyhelmec. Zdał egzamin adwokacki w 1912 roku i został członkiem Izby Adwokackiej w Koszycach, po czym osiedlił się w Királyhelmec. W 1914 roku został mianowany prokuratorem w Sátoraljaújhely, ale wybuchła wojna światowa, gdzie został powołany jako porucznik rezerwy i wkrótce wysłany na front rosyjski. Poległ jako dowódca kompanii podczas kontrataku na Przemyśl. Został pochowany w zbiorowej mogile w Tarnowie. Jeszcze jako student rozpoczął swoją najważniejszą pracę genealogiczną, która obejmowała spis rodów szlacheckich komitatu Gömör–Kis-Hont. Wykonał on gruntowną pracę i przestudiował kilka tysięcy dokumentów rodzinnych w Muzeum Rimaszombat, materiał Gömör Narodowego Archiwum Węgierskiego Muzeum Narodowego w Budapeszcie oraz materiał archiwów komitatu Borsod. W podróżach badawczych często towarzyszył mu István Terray (1843–1912), historyk i archeolog (Losonc). Kilkakrotnie publikował również reklamy w celu zbierania danych. Korzystał wyłącznie z udokumentowanych danych i nie opierał się na rodzinnych wspomnieniach ustnych. Ponieważ spodziewał się, że nie wróci z wojny, powierzył swojemu bratu, Istvánowi Forgonowi (1875–1959), urzędnikowi kolejowemu, spisanie historii rodziny Forgon w swoim testamencie. Zadanie to wykonał, ale materiał nie został opublikowany. Rękopis znajduje się w Węgierskim Archiwum Narodowym wraz z archiwami rodziny Forgon. ; ; Jego główne dzieło, „Rodziny szlacheckie komitatu Gömör-Kishont”, zostało po raz pierwszy opublikowane w dwóch tomach w Kolozsvár w 1909 roku. Zostało wznowione w drugiej połowie lat 90. (w 1997 i 2001 roku). Mihály Forgon publikował również prace historyczne w „Genealógiai Füzetek” i czasopiśmie „Gömör-Kishont”.