Martin Nagy

* Muzsla, 6 października 1804 – † Szentgyörgy, 5 kwietnia 1873 / doktor filozofii, pijar; mnich, nauczyciel, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1844); ; Ukończył gimnazjum w Ostrzyhomiu, filozofię w Győr i Egerze. W 1824 roku wstąpił do zakonu pijarów. W latach 1828–1829 studiował teologię w Nyitrze i Szentgyörgy, a we wrześniu 1829 roku przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1830–1831 był nauczycielem w Kalocsa, w latach 1832–1834 w Segedynie, a w latach 1835–1836 w Peszcie. W latach 1836–1840 był wychowawcą i nauczycielem języka i literatury węgierskiej w Theresianum w Wiedniu. W latach 1842–1844 ponownie był nauczycielem w szkole średniej w Peszcie, a w latach 1845–1847 dyrektorem szkoły średniej w Tatán. W latach 1848–1856 był wicedyrektorem szkoły średniej w Segedynie, a w latach 1856–1858 jej dyrektorem. W latach 1858–1870 był przełożonym klasztoru pijarów w Peszcie. Jego działalność jest zazwyczaj oceniana krytycznie: oskarżano go o „roztrwonienie” majątku klasztornego. Jego czterotomowa encyklopedia jest pierwszym znaczącym dziełem na temat edukacji młodzieży w języku węgierskim. Jako pierwszy przedstawił kompleksowy przegląd historii powszechnej edukacji w języku węgierskim. ; ; Jego główne prace: ; Svacaló, na użytek nauczycieli i uczniów I-II., 1843–1845, ; A keleti lingüésztése. A chinaiak lingüésztése, 1865, ; The Gradual Development of the Child, 1868, ; History of Practical Education, 1868.