Martin Cseles

* Rózsavölgy, 28 października 1641 – † Sárospatak, 14 stycznia 1709 / nauczyciel jezuicki, teolog ; ; Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1657 roku. W latach 1673–1676 wykładał filozofię w Nagyszombat oraz prawo kościelne i teologię w Grazu i Wiedniu. W imieniu arcybiskupa Ostrzyhomia Lipóta Kollonicha, w latach 1694–1702 badał źródła węgierskie w Archiwach Watykańskich w Rzymie. W 1695 roku, po około 450 latach „utajenia”, odnalazł Raport Riccardusa, który podsumowywał wydarzenia z dwóch podróży brata Julianusa wzdłuż Wołgi w latach 1235–1238. Nie opublikował jednak wówczas tego odkrycia, jedynie sporządził notatki na temat tekstu, więc dopiero pół wieku później, w 1748 roku, pijar mnich Imre Desericzky opisał je w swojej książce „De initiis ac majoribus Ungarorum”. Mimo to wykonał świetną pracę, a rezultatem jego pilnego kopiowania był 11-tomowy zbiór dokumentów, który obecnie znajduje się w Bibliotece Uniwersyteckiej w Budapeszcie. W rękopisie można również przeczytać własne wpisy Cselesa, z których wynika, że interesował się Węgrami, którzy pozostali na Wschodzie, i ich rodową ojczyzną. Po powrocie na Węgry został przełożonym klasztoru w Győr, a następnie osiadł w Bratysławie. Podczas wojny Rakoczego o niepodległość był zwierzchnikiem prowincji, w którym to czasie został schwytany przez kuruców i zabrany najpierw do Érsekújváru, następnie do Nyitry, a na końcu do Munkács, gdzie był przetrzymywany przez rok. Współcześni nazywali go węgierskim Cyceronem. ; ; Jego główne dzieła: ; Elucidatio historico-chronologica de episcopatu Transilvaniae, 1702.