Mała sala powiatowa w Lewoczy

Od czasów starożytnych zgromadzenia powszechne żupy spiskiej odbywały się na Zamku Spiskim, w Váralji lub w innym miejscu żupy. Lewocza, jako siedziba prowincji saksońskiej, a następnie od połowy XIV wieku miasto królewskie, nie miała żadnego związku z żupanią. Podczas konfliktów partyjnych i wojen XVI i XVII wieku szlachta żupy często szukała ochrony silnego miasta. Już pod koniec XVI wieku podejmowano próby organizacji zgromadzeń w obrębie bezpiecznych murów. Pierwsze wzmianki o zgromadzeniach żupy w Lewoczy pochodzą z 1582 roku. Ponadto często spotykamy tu zgromadzenia, na których żupa i miasto wspólnie rozstrzygają sprawy handlowe będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, takie jak ograniczenie cen towarów. Szaniszló Thurzó złożył przysięgę jako najwyższy urzędnik 7 czerwca 1625 r., a Adam Thurzó 8 lipca 1628 r. Jednak prawne i społeczne relacje między mieszczaństwem a szlachtą zupełnie się nie zgadzały i miasto Lewocza zezwoliło szlachcicowi z hrabstwa na zakup domu w mieście dopiero 1 września 1654 r. Pierwszym właścicielem był János Máriássy, który nabył dom Hirscherów. Jednak hrabstwo jako takie stało się właścicielem domu dopiero pod koniec XVII wieku, kiedy odkupiło od Pobsta (Bobesta) Cyriaka budynek, znany do dziś jako „mały dom hrabstwa”. Od tego czasu Lewocza jest również stałą siedzibą hrabstwa. Jednak hrabstwo zbudowało odpowiednią siedzibę dopiero w XIX wieku. W XIX wieku dom został przebudowany, a w skrzydle dziedzińca budynku w kształcie litery „L” utworzono więzienie powiatowe. Funkcja ta pełniła tę funkcję do 1902 roku. Później, po kolejnej przebudowie, budynek służył Archiwum Państwowemu w Lewoczy. Do dziś pełni funkcję biblioteki i archiwum. Dekoracja sgraffito na głównej fasadzie domu przedstawia herb żupanii spiskiej.