Maciej Szlavik

* Dobsina, 24 października 1860 – † Rákosszentmihály, 3 grudnia 1937 / filozof, teolog ewangelicki ; ; Urodzony w rodzinie górniczej, rozpoczął naukę w rodzinnym mieście, ukończył gimnazjum w Rozsnyó, a studia teologiczne ukończył w Preszowie w 1881 roku. Uzyskał doktorat z nauk humanistycznych na Uniwersytecie w Halle w 1884 roku, broniąc rozprawy o reformacji na Węgrzech (Reformation in Ungarn). W tym samym roku został mianowany profesorem teologii w Preszowie, a później jego dyrektorem. Był żonaty i miał 9 córek. Przeszedł na emeryturę w 1922 roku. W 1931 roku Węgierska Akademia Nauk uhonorowała jego pracę dydaktyczną i pisarską nagrodą Gábora Kazinczy'ego i medalem pamiątkowym. Zajmował się głównie historią Kościoła i historią filozofii. ; ; Jego główne dzieła: ; Charakterystyka psychologiczna płci męskiej i żeńskiej, 1885, ; Charakterystyka religijno-moralna Goethego i „Fausta”, 1886, ; Z dziejów teologii najnowszej, 1887, Historia nauk humanistycznych I-II, 1888/89, Etyka Kanta, 1894, ; O historii i literaturze filozoficznej na Węgrzech, 1895, ; 1848. 15 marca. – 1898. 15 marca 1898, ; Z literatury historycznej zagadnienia woli, 1905.