Maciej Roth

* Koszyce, 1818 – † Londyn, grudzień 1891 / lekarz, propagator szwedzkiej gimnastyki ; ; Ponieważ Żydom pozwolono osiedlać się w Koszycach dopiero od 1840 roku, jest nieco zaskakujące, że urodził się w tym mieście i w ten sposób został pierwszym żydowskim lekarzem w Koszycach. Jednak Judit Bródy, badaczka mieszkająca w Londynie, odkryła, że jego owdowiałej matce pozwolono wynająć restaurację w mieście za specjalnym zezwoleniem. Roth został studentem medycyny na Uniwersytecie Wiedeńskim w 1835 roku, ale uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Pawii ; . Praktykował w Koszycach w latach 1840–1849, a w latach 1847–1849 prowadził również instytut hydroterapii we współpracy z Kristófem Jeneyem. W 1846 roku, jako młody lekarz, brał również udział w siódmym Kongresie Węgierskich Lekarzy i Przyrodników, który odbył się w Koszycach ; i na spotkaniu podróżniczym, które odbyło się w Preszowie. Podczas węgierskiej wojny o niepodległość 1848/49 brał udział jedynie w opiece nad rannymi pozostawionymi w mieście. Latem 1849 roku udał się do Debreczyna po lekarstwa i opatrunki, ale nie wrócił do Koszyc, ponieważ ; Kázmér Batthyány, jako osoba mówiąca kilkoma językami zachodnimi, powierzył mu dostarczanie wiadomości do Paryża i ; Londynu do László Telekiego i Ferenca Pulszkyego. Listy jednak nie dotarły do adresatów, ponieważ Mátyás Roth – przynajmniej według jego twierdzeń ; u leśniczego, ukrył je, ponieważ obawiał się, że Austriacy znajdą je u niego. Tak więc, gdy ; został schwytany, spędził tylko dwa tygodnie w niewoli przesłuchań w Ołomuńcu, stamtąd został przetransportowany do Wiednia, a następnie zwolniony. Stamtąd ; wyjechał do Paryża, gdzie jego najstarszy brat, Dávid Roth, był już znanym lekarzem homeopatycznym i początkowo wspierał finansowo młodszego brata, który później osiedlił się w Londynie i wkrótce sam stał się znanym lekarzem. Leczył członków węgierskiej emigracji – w tym Kossutha i jego żonę – ale wybitni londyńczycy również chętnie odwiedzali jego gabinet. Roth utrzymywał dobre stosunki z węgierskimi lekarzami mieszkającymi w Londynie i Anglii (Tivadar Duka, Ágost Schöpf-Merei itp.) oraz innymi znanymi emigrantami. Z homeopatii wkrótce przeszedł na ortopedię i, zapoznawszy się ze szwedzką gimnastyką, zaczął stosować fizjoterapię w leczeniu różnych deformacji fizycznych. Oprócz swojego londyńskiego instytutu miał również instytut w nadmorskim uzdrowisku Brighton. Aktywnie przyczynił się do poprawy angielskiego zdrowia publicznego. Popierał wprowadzenie wychowania fizycznego do szkół dla dziewcząt, ale jego trzy broszury na ten temat prawdopodobnie przeczytało tylko kilka osób. Przełom nastąpił około 1878 roku, kiedy pozyskał dla swojej sprawy kilku członków parlamentu. Zainicjował poradnictwo domowe dla kobiet w ciąży. Uważał również wychowanie fizyczne niewidomych dzieci za ważne i generalnie okazywał im wielką empatię, po tym jak jego brat mieszkający w Paryżu całkowicie oślepł, a on sam stracił wzrok w jednym oku. Jego praca na temat przyczyn śmiertelności niemowląt została również opublikowana w języku węgierskim. Czwórka z jego dziewięciorga dzieci wybrała zawód lekarza. W grudniu 1891 roku Mátyás Roth oparzyła się podczas pobytu w uzdrowisku i zmarła w wyniku odniesionych obrażeń cztery dni później.