Maciej Ballo

* Liptószentmiklós, 30 listopada 1844 – † Rákospalota, 27 września 1930 / ; chemik, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1880) ; ; Ukończył szkołę średnią w Késmárku, Rozsnyó i Lewoczy. W latach 1864–1866 studiował na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu, a w latach 1866–1868 w Wyższej Szkole Technicznej w Zurychu, gdzie uzyskał dyplom z chemii. W latach 1868–1900 był nauczycielem chemii w Gimnazjum Dzielnicy IV w Budapeszcie, a w latach 1868–1871 był asystentem Károly'ego Nendtvicha na Uniwersytecie Technicznym. Przez dziesięć lat (1873–1883) pracował również jako chemik w stolicy. W latach 1883–1910 był kierownikiem stołecznej stacji badań chemicznych i żywności, a następnie dyrektorem utworzonego z niej instytutu. Zajmował się przede wszystkim chemią analityczną, analizą minerałów i wody pitnej oraz badaniem żywności. Napisał pierwszy węgierski podręcznik do chemii (Podstawy chemii, 1872) dla szkół średnich. ; ; Jego główne prace: ; O stosunkach chemicznych Dunaju w pobliżu Budapesztu-Pestu, 1876; Wody pitne stolicy Budapesztu z perspektywy zdrowotnej i analiza niektórych wód mineralnych, 1881; Nowe badania z grupy kamforowej, 1881.