Kultura ludowych sztuk walki w Barkóság

Naród węgierski jest pierwotnie ludem wojowników, posiadającym zatem charakterystyczną kulturę ciała bojowego. Wyróżniamy dwa nurty kultury ciała bojowego: ludową i wojskową. Zasadniczo oba wywodzą się z tego samego źródła, a później, po osiągnięciu pewnego wieku, rozdzieliły się na dwa. ; Tematem naszych badań jest ludowa kultura ciała bojowego, która zawiera przede wszystkim dziecięce, cnotliwe elementy rozwijające umiejętności bojowe i stanowiące szczątkową formę, co stanowi kolejną możliwość. Możemy również podejść do ludowej kultury ciała bojowego z dwóch stron: pasterzy i chłopów (nie pasterzy). Wyróżniamy pasterzy, ponieważ niektóre narzędzia, takie jak kije, widły, bicze obręczowe itp., były używane głównie jako narzędzia pracy, ale w codziennym użytkowaniu były również używane jako broń, jeśli zaszła taka potrzeba. W świetle tego wszystkiego ich użycie było kontynuowane i przekazywane w dorosłym życiu, podczas gdy chłopi zazwyczaj porzucali te wojenne gry po wyrośnięciu z dzieciństwa. ; Nasz obszar badań to Barkóság na Wyżynie, który zdefiniowaliśmy niepewnie. Jako przewodnik posłużyła nam praca Attili Paládi-Kovácsa „Barkóság és népe”, w której autor przedstawia kilka punktów widzenia na temat wiosek Barkó. Staraliśmy się znaleźć rozwiązanie pośrednie, uwzględniając Gömöralmágy, Dobfenek, Gömörpéterfala, Jeszte, Gesztete i Détér. Zapytaliśmy osoby w różnym wieku z tych obszarów. Stało się jasne, które gry zmieniły się z czasem pod wpływem czynników zewnętrznych, które zanikły, a które mogą rozwijać się na nowo. ; Przeanalizowany materiał koncentrował się w szczególności na węgierskich formach zapaśniczych, biciu obręczą, używaniu kija, fokos, łucznictwie, grach rzutowych oraz tematyce nożowej, którą określiliśmy na podstawie danych 28 informatorów.