Ławka pamiątkowa w Garamkövesden
Statua, pomnik, tablica pamiątkowa
Po ćwierćwieczu obok pomnika dodano ławkę, na której jego znajomi, wnuki, które wróciły do domu do dziadków, mogą usiąść i zastanowić się nad przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Z ławki widać stromy brzeg Burdy, gdzie poeta często siadywał o zmierzchu, brzdąkając na banjo lub pogrążony w myślach. Ágnes Keszeg, organizatorka lokalnego życia kulturalnego, wspomina początki. Mówi, że Dzień Pamięci Gyurcsó Istvána został zainicjowany przez doktora Jánosa Vargę, rodziny Stugel, Drapák i Keszegh. Wspólnie z lokalnym samorządem udało się zrealizować plan wzniesienia pomnika ukochanego poety. W 1994 roku, z okazji pierwszego dnia pamięci, ukończono dzieło rzeźbiarza Jánosa Nagya. Od następnego roku wydarzenie rozszerzono o konkurs głosowania. Pomysł na ławkę obok pomnika również wyszedł od Ágnes Keszegh. Ławka z kutego żelaza została wykonana przez ich mieszkańca, Tibora Rajcsó, i nosi inicjały Judit Szliva, Pál Keszegh i László Huszár, którzy zrobili wszystko, aby Dni Gyurcsó mogły się odbyć i utrzymać je przy życiu.