Ławka pamiątkowa upamiętniająca kobietę bez warg

„Uciszyłeś pannę Tornallyay / jej sekretne usta / swoim dzikim, tatarskim, morderczym mieczem / na zawsze” – ten napis, dziś trudny do odczytania, znajduje się w ustronnym zakątku ogrodu sierocińca Tornallyay, dawnego zamku Tornallyay, i upamiętnia wydarzenie sprzed 774 lat – niezłomność dziewczyny, która poświęciła się. ; ; Panna bez ust ; ; Wielu mieszkańców zna legendę, że w 1241 roku, po zwycięstwie Tatarów nad armią Beli IV pod Muhinem, gnał on galopem przez dolinę Sajó, żądny łupów. Według legendy rodzina Tornallyayów uciekła do lasów Wazów i Cselény z całym dobytkiem i poddanymi, a w zamku pozostała tylko ich córka Zsófia. Tatar odnalazł ją tutaj i zaczął wypytywać o ukryte skarby i wejście do tunelu prowadzącego do zamku Sajógömör. Zsófia pozostała niezłomna i nie zdradziła swojego ludu, dlatego Tatarzy odcięli jej nos i usta, aby nigdy więcej nie mogła mówić. W 1942 roku ku pamięci przodka z bajki wzniesiono ławkę pamiątkową. Legenda o tunelu istniała jeszcze kilkadziesiąt lat temu, ale do tej pory, podczas wykopalisk w zamku, nie odnaleziono po nim śladu. Ze względu na ukształtowanie terenu jest pewne, że taki tunel nie istniał między dwoma zamkami, Tornaja i Sajógömör.