Laszlo Vegh

* Sárosfa, 1 stycznia 1949 – / socjolog, bibliotekarz ; ; Naukę rozpoczął w rodzinnej wsi, kończąc liceum Somorja w 1967 roku. Uzyskał dyplom z nauk politycznych i socjologii na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie w 1972 roku, a doktorat w 1988 roku. W latach 1972–1981 pracował w Instytucie Badań Kulturowych w Bratysławie, od 1981 do 1990 roku był głównym wykładowcą ds. mniejszości w kancelarii rządu słowackiego, od 1990 do 1992 roku był doradcą eksperckim László A. Nagya, posła i przewodniczącego partii (Niezależna Inicjatywa Węgierska), a od 1993 do 1995 roku sekretarzem generalnym Csemadok OV. W latach 1991–1996 był członkiem rady powierniczej Fundacji Bibliotheca Hungarica, a po rozwiązaniu fundacji został członkiem Instytutu Badań nad Mniejszościami Somorja Forum i dyrektorem Bibliotheca Hungarica. Od lat 70. XX wieku zajmuje się socjologicznymi badaniami nad kulturą mniejszości węgierskich. Jako dyrektor Bibliotheca Hungarica koordynuje gromadzenie i opracowywanie dokumentów, publikacji i spuścizn wybitnych osób związanych z Węgrami z Wyżyny oraz przygotowuje je do publikacji. Jego praca została doceniona wieloma nagrodami (nagroda Open Europe Award, 2000, nagroda im. Ányosa Jedlika Gminy Szímő, 2004, Srebrna Plakietka Rządu Republiki Słowackiej, 2004). ; ; Główne prace: ; Badania etnograficzne narodowości węgierskiej na Słowacji (współautor), 1981, ; Bibliografia Bibliotheca Hungarica (czesko)Słowacja, kolekcja książek węgierskich I-II. 1918–2000, 2002, ; Katalog Bibliotheca Hungarica (czesko)Słowacja, kolekcja czasopism węgierskich; 1918–2000, 2002, ; „Wyrzeźbić jego wizerunek w posągu...” (Posągi Kossutha ku pamięci Węgrów z Wyżyn, redaktor), ; 2002, Sala Portretowa Dziennikarstwa Węgierskiego na Słowacji, 2014.