Laszlo Udranszky

* Budatin, 12 października 1862 – † Budapeszt, 21 marca 1914 / lekarz, fizjolog, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Uzyskał tytuł lekarza na Uniwersytecie w Budapeszcie w 1883 roku. W latach 1883–1886 pracował jako stażysta w jednej z klinik chorób wewnętrznych Uniwersytetu w Budapeszcie. W latach 1886–1887 studiował chemię medyczną na Uniwersytecie w Strasburgu. W latach 1887–1890 pracował na Uniwersytecie we Fryburgu, gdzie w 1889 roku został prywatnym nauczycielem chemii medycznej. Po powrocie do domu był asystentem nauczyciela i kierownikiem laboratorium w swoim poprzednim miejscu pracy, a od 1891 roku był prywatnym nauczycielem chemii medycznej. W latach 1893–1910 został profesorem zwyczajnym fizjologii na Uniwersytecie w Klużu-Napoce, w tym czasie dwukrotnie pełnił funkcję dziekana wydziału medycznego (1895–1896 i 1902–1903), a w latach 1909–1910 był rektorem uniwersytetu. W 1910 roku powrócił do Budapesztu, gdzie do śmierci był profesorem fizjologii. W 1909 roku został członkiem korespondentem Węgierskiej Akademii Nauk, a rok później członkiem zwyczajnym. Jego badania naukowe dotyczyły przede wszystkim fizjologicznej roli węglowodanów i metod ich oznaczania. Odkrył strukturę putrescyny. Jego główne prace: O powstawaniu gliceryny w fermentacji alkoholowej, 1888; Fizjologia widzenia (w: Handbook of ophthalmology, tom I), 1909.