Laszlo Toth

* Budapeszt, 26 września 1949 r. / poeta, redaktor ; ; Mieszkał w Czechosłowacji w latach 1954–1986. W międzyczasie był dziennikarzem i redaktorem Csallóköz w latach 1969–1975 i Irodalmi Szemle w latach 1975–1981. Był dramaturgiem Węgierskiego Teatru Regionalnego w Komárom w latach 1983–1985. Powrócił na Węgry w 1986 r. W latach 1992–1993 był dyrektorem wydawniczym Széphalom Book Workshop i redaktorem World Federation. Od 1994 r. był redaktorem działu lektur Iskolakultúra. W latach 1997–2000 i 2002–2004 był kierownikiem biura Kalligram Book Publishing House w Budapeszcie. W 1990 roku założył czasopismo poświęcone studiom mniejszości o nazwie Régió, a w 1998 roku wydawnictwo książkowe o nazwie Ister, którego jest również dyrektorem zarządzającym. Od 2005 roku mieszka ponownie na Słowacji. Od 2011 roku jest redaktorem naczelnym Bratislava Literary Review. ; ; Twórczość: ; ; Naśladowanie głosów (wiersze, 1971) ; Od Itaki do Itaki (wiersze, 1975) ; Przejście (wiersze, 1977) ; Mój Ákombákom (bajka, 1980) ; Podejście (antologia, z Ferencem Kulcsárem, 1980) ; Debata i spowiedź (wywiady, 1982) ; Ofiara (dramat, 1982) ; Istentelen szinjáték (wiersze, 1983); Miasto głupców (antologia opowiadań, 1983); Punkt zapłonu (antologia wierszy, 1984); Piąte piętro, czyli raj w Bugyrze (wiersze, 1985); Dziura w niebie (wiersze i opowiadania dla dzieci, 1985); Jak latać? (opowiadanie, 1986); Nocne bezczynności, czyli sceny bez akcji (wybór i nowe wiersze, 1987); Na skraju szosy. Węgierscy poeci w Czechosłowacji 1919-1989 (wybór, posłowie, 1990); Jak ptak z gniazda... Literatura lat bezdomności w Czechosłowacji 1945-1949. (red. z Imre Molnárem, 1990); Diabeł wiatru (wybór baśni, 1991); Paralele, dygresje (eseje, studia, 1991); Trudności w rozumieniu. Początkujący poeci żupanii Komárom-Esztergom. (1992); Sprawozdanie o stracie kraju. Węgierscy gawędziarze w Czechosłowacji 1919-1989. (wybór, redakcja, posłowie, notatki, 1992); Zapomniane lata (eseje, artykuły, 1993); Trzytomowy (wiersze, 1994); Poszukiwacz wskazówek (szkic i lektor historii literatury, z Gyulą Bodnárem, 1994); Wszystko jest dziwne (wiersze dla dzieci, 1995); Nagrania testowe literatury i kultury węgierskiej w (Czechosłowacji) (eseje, studia, z Gusztávem Tamásem Filepem, 1995); Fokus 1970–1995 (1995); Biją dzwony, czyli Cielesny klown (wybrane wiersze, 1996); Mowa i cisza. Jedenaście rozmów. László Csiki, András Fodor, János Géczi, Endre Kukorelly, András Petőcz, György Somlyó, József Tornai, Árpád Tőzsér, Péter Vasadi, István Vörös, Tibor Zalán, JAMK–Új Forrás Szerk, Tatabánya, 1996 (książki Új Forrás) ; „…jak niegdyś apostołowie”. Dzieje teatru węgierskiego w Komáromie od początków do roku 1945 (1997); Śladami Dérynégo. Historia teatru węgierskiego w Komárom od 1945 roku do dziś (1998); Pięćdziesiąt luster (wybór wierszy, 1999); Historia kultury publicznej (studia, 2000); Zielony myśliwy (adaptacje baśni ludowych, 2002); Transformacja, czyli „tu” i „tam” (zestaw wierszy i interpretacji 1967–2003, 2003); Odkurzacz czarownicy (powieść, 2004); Lapszél (eseje, wyznania, 2005); Książę wystawiony na próbę (adaptacje baśni ludowych, 2006); Hatzemközt, czyli pożegnanie wieku – rocznik 1989. Osiem rozmów ze słowackimi i słowacko-węgierskimi pisarzami w ostatnich godzinach systemu. (2006); Zaczarowany czarodziej (baśnie stare-nowe, opowiadania, 2007); Węgierskie baśnie ludowe (według Jánosa Erdélyiego, 2007); Na linie, czyli jak niebo... (wiersze, 2008); Magiczne opowieści ze Wschodu (adaptacje baśni, w tłumaczeniu Tamása Soósa, 2008); Dzisiaj sam Bóg..., czyli wariacje na temat stworzenia (wybór wierszy, 1968–2008, 2009); Notatki samozbieracza, czyli idee, obsesje, tematy (eseje, eseje, 2009); Najpiękniejsze wiersze László Tótha (2010); Bezdomni. Dokumenty do historii Węgrów w Czechosłowacji 1945-1948/1949, Kalligram, Bratysława, 2014; Człowiek słowa. Śladami przeszłości, Stowarzyszenie Obywatelskie Vámbéry, Dunaszerdahely, 2014; Skradziona babcia i inne stare i nowe opowieści, Kalligram, Bratysława, 2015; Przełamujący granice. Autoportret – w innych 1. Z twardego dysku pamięci I., Gondolat, Budapeszt, 2015; ...jest bardzo pożyteczny dla Teatru. Stare i nowe eseje z historii teatru o przeszłości Komáromu i Bratysławy, Gondolat, Budapeszt, 2016; Attila Simon–László Tóth: Wielki polityk małych kroków. József Szent-Ivány, polityk i animator kultury, Stowarzyszenie Nauczycieli Historii – Instytut Badań Mniejszości Forum, Somorja, 2016; Rzecznik Wittgensteina, Gondolat, Bp., 2018; ; Tłumaczenia: ; ; O. Zahradník: Mała reklama (spektakl, Bratysława, 1978) ; J. Pavlovič: Księga opowieści kozła Lenke (opowieści, Bratysława, 1982) ; J. Tibenský: Bibliotekarz królowej (monografia, Bratysława, 1985); L. Feldek: Ciocia Jedzenie (komedia, Bratysława, 1985); J. Čarek: Kolorowy świat (broszura, Bratysława, 1985) ; M. Holub: Interferon czyli o teatrze (wiersze, z Istvánem Vörösem, Budapeszt, 1997) ; Św. J. Lec: Myśli nieczesane (aforyzmy, Budapeszt, 2000) ; Wł. Holan: Walls (wiersze z Zoltánem Csehym, Anikó Polgárem, Árpádem Tőzsérem, Istvánem Vörösem, Bratysława 2007) ; Sześć królików w worku (Słowackie zagadki ludowe, 2009) ; ; Nagrody: ; ; Nagroda Słowackiego Funduszu Literackiego (1975, 1977); Nagroda Győry’ego Derzső (1986); stypendysta Sorosa (1986, 1992, 1998); Nagroda Zoltána Fábry’ego (1992); Nagroda Bibliotheca Hungarica (1994); Nagroda IRAt (1995); Medal Pamięci Esterházy'ego Jánosa (1996); Nagroda Literacka Artisjus (1996); Nagroda Imre Forbátha (2004); Nagroda im. Vilmosa Péterffy’ego (2010); Nagroda Literacka i Artystyczna im. Gáspára Nagy’ego (2015)