Laszlo Scheirich

* Losonc, 28 grudnia 1944 – / obserwator, badacz Tatr. ; ; Ukończył szkołę podstawową i średnią (w Szkole Zawodowej Architektury, w latach 1959-1963) w swoim rodzinnym mieście. W latach 1969-1973 pogłębiał swoją wiedzę w Średniej Szkole Zawodowej Astronomii w Ógyalla, a od 1967 do 2006 roku, aż do przejścia na emeryturę, pracował w Tatrzańskim Instytucie Astronomicznym Słowackiej Akademii Nauk, w Obserwatorium Fizyki Słonecznej na Łomnicy. Do jego zadań należało badanie górnych warstw atmosfery Słońca, wieku słonecznego, a także obserwacja rozbłysków słonecznych (protuberancji) i tzw. wskaźników korony słonecznej (wartości bezwzględne energii wypromieniowywanej z korony słonecznej). W październiku 1969 roku udało mu się sfotografować linie widmowe dziesięciojonizowanego argonu w koronie słonecznej, co było najważniejszą czechosłowacką obserwacją astronomiczną roku i zostało opisane w kilku artykułach. Uczestniczył w czterech ekspedycjach naukowych wysłanych w celu obserwacji całkowitych zaćmień Słońca (Niger – 1973, Indie – 1980, Syberia – 1981, Węgry – 1999). Relacjonował ekspedycję do Nigru w serii artykułów w tygodniku Vasárnap. Oprócz pracy astronomicznej, jego hobby to również alpinizm, ochrona przyrody, turystyka oraz obserwacja flory i fauny Tatr. Opublikował artykuły i książki o przeszłości badań tatrzańskich. Jest członkiem Spiskiego Towarzystwa Historycznego. Obecnie mieszka w Popradzie. Czwórka jego dzieci również wybrała karierę naukową: Veronika Scheirich (1977–) historyk, Péter Scheirich (1979–) astronom, János Scheirich (1983–) fizyk, Dániel Scheirich (1983–) fizyk jądrowy. ; ; Jego główne prace: ; Ludzie, skały, stulecia, 2001, ; Nasze Wysokie Tatry, 2004.