Laszlo Rasonyi

* Liptószentmiklós, 22 stycznia 1899 – † Budapeszt, 4 maja 1984 / językoznawca, turkolog ; ; Uzyskał tytuł nauczyciela historii Węgier na Uniwersytecie Pázmányego Pétera w Budapeszcie w 1921 roku, a następnie doktorat z filologii tureckiej. Pracował w Bibliotece Węgierskiej Akademii Nauk od 1922 do 1935 roku, a następnie przeniósł się do Ankary, gdzie do 1941 roku wykładał na tamtejszym uniwersytecie. Podczas II wojny światowej wykładał na uniwersytecie w Kolozsvárze, był członkiem Instytutu Bałkańskiego od 1947 do 1949 roku, a następnie powrócił do Biblioteki Węgierskiej Akademii Nauk, gdzie w latach 1951-1962 pracował jako kierownik nowo utworzonej Kolekcji Orientalnej. Przeszedł na emeryturę w 1962 roku, ale w latach 1963-1968 wykładał ponownie jako profesor wizytujący na Uniwersytecie w Ankarze. Jego badania koncentrowały się na węgierskich i tureckich nazwach, historii i literaturze ludów tureckich oraz problemach etnicznych i językowych prehistorii Węgier. ; ; Jego główne prace: ; Językoznawstwo tureckie, 1960, ; Rosyjskie stosunki węgierskich studiów wschodnich, 1962, ; Mosty na Dunaju. Starożytni Turcy nad Dunajem, 1981; Onomasticon Turcium. Tureckie imiona osobowe zebrane przez László Rásonyiego, 2007.