Laszlo Molnar

* Érsekújvár, 29 listopada 1921 – † Bratysława, 6 października 2005 / chemik badawczy, pisarz myśliwski ; ; Ukończył Érsekújvár (1940), ukończył studia inżynierii chemicznej w Budapeszcie (1944). W latach 1944–1945 był inżynierem w cukrowni Nagysurány, a w latach 1946–1952 był chemikiem badawczym w fabryce farmaceutycznej Slovakofarma w Galgóc. W latach 1953–1982 pracował w Instytucie Chemii SZTA w Bratysławie, następnie w Instytucie Badań nad Lekami Eksperymentalnymi, a w latach 1970–1982 był jego dyrektorem. Jego dziedziną badawczą jest polarografia i zastosowanie metod elektrochemicznych w analizie leków. Przetłumaczył na język węgierski jedno z fundamentalnych dzieł czeskiego chemika, laureata Nagrody Nobla, Jaroslava Heyrovskiego (Wprowadzenie do praktycznej polarografii, 1955). Opublikował wiele prac naukowych. Po przejściu na emeryturę publikował artykuły i książki o łowiectwie w języku słowackim i węgierskim. Był również współautorem słowackojęzycznego Leksykonu Łowieckiego. Z powodzeniem zabiegał o przeniesienie siedziby Międzynarodowej Rady Ochrony Przyrody (C. I. C.) do Tótmegyer w 2006 roku. ; ; Jego główne prace: ; Naše poľovníctvo (z Š. Terenem), 1984, ; Lov a zver vo výtvarnom prejave (z Š. Terenem i J. Rusiną), 1989, ; Danielia zver, chov a lov (z P. Krajniakiem), 1991, ; Historia życia i rodziny hrabiego Károly'ego Forgácha (wraz z Árpádem Motesíky), 2000; Cześć myśliwych (z Ödönem Fáczányi, 2005).