Laszlo Madarsz

* Kuntapolca, 16 czerwca 1949 – / cybernetyka, profesor uniwersytecki ; ; Ukończył szkołę podstawową w Peczu (1964), a następnie ukończył Przemysłowe Liceum Zawodowe w Koszycach (1968). Ukończył Wydział Elektrotechniki Wyższej Szkoły Technicznej w Koszycach (1973). Od 1973 roku jest wykładowcą w Wyższej Szkole Technicznej w Koszycach (późniejszym Uniwersytecie). Stopień kandydata nauk technicznych uzyskał w 1983 roku, tytuł profesora nadzwyczajnego w 1984 roku, od 1993 roku był profesorem, od 1996 roku był prodziekanem. W latach 1998–2000 i 2001–2003 był doradcą rektora. Był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Technicznym w Miszkolcu i Wyższej Szkole Technicznej Donát Bánki w Budapeszcie (1996–1999), a od 2002 roku jest członkiem Światowego Stowarzyszenia Profesorów Węgierskich i Węgierskiej Akademii Nauk. Jego zainteresowania badawcze obejmują sterowanie systemami cybernetycznymi, elektrotechnikę, robotykę, złożoną automatykę, zintegrowane systemy produkcyjne i energetyczne oraz zastosowanie elementów, metod i procedur sztucznej inteligencji w modelowaniu, diagnostyce i projektowaniu złożonych systemów. Jest autorem ponad 50 badań i prac naukowych oraz uczestnikiem i prelegentem na konferencjach międzynarodowych (Helsinki, Sztokholm, Tokio itp.). Do jego najważniejszych nagród i wyróżnień należą: medal pamiątkowy Uniwersytetu Technicznego w Budapeszcie (1997), złoty medal Uniwersytetu w Miszkolcu (1999), złoty medal Wydziału Mechanicznego Uniwersytetu Technicznego w Koszycach (2002) oraz złoty medal Uniwersytetu Technicznego w Koszycach (2002). W 2009 roku Uniwersytet Techniczny w Miszkolcu przyznał mu tytuł doktora honoris causa. ; ; Jego najważniejsze prace: ; Metodologia zarządzania sytuacyjnego, 1996, ; Generowanie topologii struktury komórkowej ; Systemów produkcyjnych, 2001, ; Inteligentne technologie w ich zastosowaniach w systemach złożonych, 2004.