Laszlo Fodor

* Szakolca, 25 czerwca 1855 – † Sopron, 17 sierpnia 1924 / matematyk, nauczyciel akademicki ; ; Jego matka używała swojego oryginalnego nazwiska Fodor od 1882 roku. Naukę rozpoczął w rodzinnym mieście, a następnie ukończył Królewskie Gimnazjum Katolickie w Bratysławie. W latach 1873–1878 studiował na Uniwersytecie Technicznym, najpierw w Peszcie, a następnie w Wiedniu, ale ostatecznie wybrał nie inżynierię, ale matematykę i zajmował się głównie geometrią wykreślną. W latach 1878–1887 nauczał geometrii „rysunkowej” i rysunku odręcznego w Królewskim Gimnazjum Katolickim w Banya-Biszterce. W międzyczasie, w 1883 roku, uzyskał doktorat z matematyki, fizyki doświadczalnej i astronomii teoretycznej na Uniwersytecie w Klużu-Napoce. Od 1887 roku, jako profesor naczelny katedry Akademii Górnictwa i Leśnictwa (później kolegium) w Selmecbánya, wykładał głównie geometrię wykreślną. Dwukrotnie pełnił również funkcję rektora tej instytucji: w latach 1904–1906 i 1910–1912. Był jednym z inicjatorów przekształcenia trzyletniego kształcenia akademickiego w czteroletnie studia wyższe. Po 1918 roku wyjechał również do Sopronu, gdzie zreorganizował Katedrę Geometrii Wykreślnej. Uczył również geografii i kartografii. Jest uważany za jednego z pionierów nauczania geometrii wykreślnej na Węgrzech, a jego podręczniki, które były wielokrotnie publikowane, były nadal używane w szkołach średnich i na uniwersytetach dziesiątki lat po jego śmierci. Często przygotowywał rysunki do podręczników swoich kolegów. Jego podręcznik Drawing Planimetry został przetłumaczony na dwadzieścia języków. ; ; Jego główne prace: ; Rysunek geometryczny dla niższych klas szkół średnich (wraz z Alajosem Wagnerem), 1880; Elementy geometrii wykreślnej I-II, 1882, 1896.