Laszlo Feketekúty

* Bártfa, 19 lipca 1914 – † ? USA, 2000 / prawnik konstytucyjny, historyk, redaktor ; ; Uzyskał doktorat z prawa i nauk politycznych na Uniwersytecie w Budapeszcie w 1936 roku. Jest prawnikiem z uprawnieniami. W 1942 roku został prywatnym wykładowcą prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie w Budapeszcie. Od początku marca 1944 roku mieszkał w Szwajcarii, gdzie pracował jako publicysta i wykładowca. W latach 1947–1951 był współpracownikiem w Instytucie Nauk Społecznych i Politycznych we Fryburgu. Uczestniczył w pracach katolickiego stowarzyszenia uniwersyteckiego Pax Romana oraz w katolickim ruchu związkowym. W sierpniu 1951 roku został przydzielony do monachijskiego działu wiadomości Radia Wolna Europa, gdzie był jego szefem od 1954 do 1967 roku, a następnie zastępcą dyrektora działu węgierskiego od 1967 do 1979 roku. Po przejściu na emeryturę osiedlił się w Stanach Zjednoczonych i zajął się genealogią. Jego prace były publikowane między innymi w Catholic Review, New Horizon i New Europe. ; ; Jego główne prace: ; Kardynał Mindszenty (biografia w języku niemieckim, francuskim, holenderskim i hiszpańskim) 1949, ; Węgry od św. Stefana do kardynała Mindszentyego, 1950, Christentum und Staat. Gedanken zu einer christlichen Verfassungslehre, 1953, ; Nieporozumienia w zimnej wojnie, 1955, ; Lekcje z rewolucji węgierskiej, 1960 (niem.: 1961), ; Październik 1956. Ocena historyczna rewolucji węgierskiej 1966; Europäische Stammtafeln, 1989.