Laszlo Bielek

* Kiszucaújhely, 24 sierpnia 1744 – † Kőszeg, 14 listopada 1807 / ksiądz pijarów, poeta, pisarz kościelny ; ; Był pochodzenia szlacheckiego, wstąpił do zakonu pijarów w 1764 roku i został wyświęcony na księdza komunijnego w 1773 roku. W tym czasie studiował filozofię na Uniwersytecie w Nagyszombat. W latach 1776–1792 nauczał matematyki, filozofii i historii w gimnazjum w Nyitrze, a w latach 1792–1795 w Máramarossziget. Od 1795 roku był proboszczem i kaznodzieją węgierskim w Debreczynie, Kalocsie i Nagykároly. W latach 1800–1803 pełnił funkcję wicerektora najpierw w Veszprém, a następnie ponownie w Máramarossziget. W latach 1803–1805 był subwikariuszem w Nyitrze, a od 1805 roku wicedyrektorem w Selmecbányi. Jako poeta napisał modny wówczas epigramat, a także dzieła o tematyce kościelnej, polemiki i przemówienia żałobne po łacinie i węgiersku. ; ; Jego główne dzieła: ; Wychowanie moralne, część 1, 1792; Święty Szczepan, prawdziwy katolik, 1795; Broszura edukacyjna i modlitewna, 1805.