Laszlo Bartfai, Koncsek

* Margonya, 1905. 6 kwietnia – † Bratysława, 19 grudnia 19. / dziennikarz, tłumacz ; ; Studiował na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu w Segedynie, a następnie był redaktorem naczelnym Délmagyarország, a następnie Kárpáti Híradó w Ungház. Pod koniec II wojny światowej został deportowany przez wojska radzieckie jako cywil, ale ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony po stosunkowo krótkim czasie. W międzyczasie jego rodzina uciekła do krewnych we wschodniej Słowacji, w ten sposób B. L. również znalazł się na Słowacji. W Po. pracował dla Słowackiego Wydawnictwa Rolniczego, był tłumaczem i redaktorem węgierskiej wersji gazety Szövetkezeti Termélés, a następnie redaktorem czytelniczym Szabad Földműves aż do przejścia na emeryturę. ; ; Tłumaczenia: Norbert Frýd: Studnia sępów, 1957, Josef Augusta: Ogniska człowieka prymitywnego II., 1966, Miloš Kratochvíl: Czarny Napoleon, 1967, Dušan Hamšík: Geniusz przeciętności, 1968, Milan Ferko: Królowie piratów i piraci królewscy, 1968, re: Piraci i fani, 1971, Vojtech Zamarovský: Rzym napisał historię, 1969, Ludvík Souèek: The Ancient Knight's Sign, 1972, re: Jezioro słońca, 1980, Miloslav Stingl: Indianie na ścieżce wojennej, 1973, Alois Jirásek: Samotność w lesie, 1974, Ján Jonasz: W Znak Matki Boskiej, 1974, František Bìhounek: Oddział pułkownika Brenta, 1975, Peter Andruška: Zegar z kukułką, 1978. ;

K.T., M. J.