Lajos Presinszky

* Nagycétény, 10 grudnia 1939 – † Somorja, 3 kwietnia 2010 / lokalny historyk, nauczyciel ; ; Naukę rozpoczął w swojej rodzinnej wsi, kończąc liceum w Parkány w 1957 roku. W 1960 roku uzyskał świadectwo nauczyciela geografii i historii na węgierskim wydziale Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bratysławie. Karierę nauczycielską rozpoczął w Nagycétény, a następnie uczył w Nagylég i Nagyszarvá. W latach 1967–1984 pracował w komitecie okręgowym Dunaszerdahely Komunistycznej Partii Słowacji, a w latach 1984–1986 jako niezależny przewodniczący partii. Od 1988 roku aż do śmierci był szefem Domu Wiedzy Ojczyzny w Somorji. Zajmował się przede wszystkim historią lokalną i gromadzeniem tradycji chłopskich i ludowych z Csallóköz. Nie tylko pisał, ale także redagował książki. ; ; Jego główne prace: ; Rozdziały z historii Tejfalu, 1993, ; Sto dwadzieścia lat ochotniczej straży pożarnej Somorja (z László Csibą), 1993, ; Nagyszarva, 2000, ; Dercsika – w świetle roku 2000, 2000, ; Felső-csallóközi arckéccarnok CD, 2000, ; Nagypaka, Kispaka, Csukárpaka (z Frederikiem Feddermayerem, 2001, ; Rozdziały z historii Vásárút, 2002, ; Rozdziały z historii Nagycétény, 2002, ; Rozdziały z historii Nagyabony (współautor), 2002, ; Rozdziały z historii Csallóközkürt, 2002, ; Od przeszłości do współczesności – rozdziały z historii Éberharda (wraz z Ferencem Szilinszkym, 2002, ; Nazwy geograficzne i zasady gospodarowania Somorją i Tejfalu (wraz z Zoltánem Móriczem), 2002, ; Rozdziały z historii Szentmihályfy, 2003, ; Alistál, Felistál, Tőnye, 2004, ; Rozdziały z historii Nagybodaku (wraz z Magdolną Ágh), 2006, ; Rozdziały Úszor z historii (z György Brányikiem), 2006.