Lajos Kallos

* Borzova, 15 maja 1819 – † Debreczyn, 2 września 1881 / prawnik, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Ukończył studia w Kolegium Reformowanym w Sárospataku. W 1842 roku odbył praktykę w prokuraturze majątku hrabiego Károlyiego, a w 1843 roku zdał egzamin adwokacki. Od 1846 roku regularnie publikował studia prawnicze i książki specjalistyczne w języku węgierskim. W latach 1851–1853 wykładał zasady prawa węgierskiego na wydziale prawa Kolegium w Sárospataku. W 1853 roku został prawnikiem w Kolegium Reformowanym w Debreczynie, a w tym samym roku wydział prawa uzyskał status publicznej akademii prawa na mocy dekretu Ministra Kultury. Pracował tam aż do śmierci. Charakterystyczne dla jego popularności jest to, że jego uczniowie zorganizowali uroczystość upamiętniającą jego śmierć. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1863 roku, a jego rozprawa dotyczyła poszanowania prawa. Kilka jego prac pozostało w rękopisie (Powszechna europejska historia prawa, Kwestia interesów). ; ; Jego główne prace: ; Zasady węgierskiego prawa cywilnego, 1846; Kilka kartek z praw życia, 1848 (drugie poprawione wydanie ukazało się w 1862 roku pod tytułem Wyroki Sądu Najwyższego Węgier); Zasady austriackiego prawa cywilnego, 1852; Zasady węgierskiego prawa cywilnego, 1853.