George Lajos Arányi

Komárom, 29 maja 1812 – † Nagymaros, 28 lipca 1887 / lekarz, profesor uniwersytecki, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk ; ; Pierwotnie nazywał się Lóstájner. Jego ojciec sympatyzował z Habsburgami, ale jego syn, pod wpływem wuja, przyjął węgierskie poglądy i zmienił swoje pierwotne nazwisko na Arány około 1840 roku. Ukończył liceum w Budzie, u pijarów, a następnie uczęszczał na wykłady z filozofii, prawa, greki i angielskiego, historii naturalnej i patologii na Uniwersytecie w Peszcie. Podczas wielkiej epidemii cholery w 1831 roku, jako student prawa, bardzo pomagał w opiece nad chorymi na cholerę, więc za radą matki ostatecznie zamienił karierę prawniczą na medycynę. Podczas przerw szkolnych zwiedzał kraj pieszo, pogłębiając swoją znajomość języka, etnografii i środków ludowych. Jego notatki (i rysunki) wykonane w tym czasie liczą około stu arkuszy. Poszerzył swoją wiedzę medyczną w Wiedniu i Padwie. Po powrocie do domu w 1844 roku został profesorem nadzwyczajnym patologii na Uniwersytecie w Peszcie. Lajos Arányi pełnił funkcję naczelnego lekarza polowego podczas wojny o niepodległość w latach 1848/49, z tego powodu został zawieszony na prawie rok w 1850 roku. Od 1855 roku ponownie wygłaszał regularne wykłady, głównie na temat patologii, której stał się założycielem na Węgrzech. Został mianowany profesorem uniwersyteckim w 1861 roku, ale został wybrany członkiem korespondentem Węgierskiej Akademii Nauk w grudniu 1858 roku. Oprócz pracy medycznej zajmował się również archeologią, a z jego inicjatywy odnowiono Zamek Vajdahunyad. Zaproponował wzniesienie rozległego kompleksu pomnikowego św. Stefana, ale zrealizowano tylko jego konny posąg. W jego rodzinnym mieście upamiętnia go dwujęzyczna tablica na ścianie narożnego budynku na placu Klapka. Tablica została zamówiona przez słowacką sekcję Węgierskiego Towarzystwa Zdrowia (MET) z inicjatywy historyka medycyny dr. László Kissa w 2007 roku. Słowackie MET organizuje w Komáromie co dwa lata Dni Arányi. ; ; Jego główne prace: ; Praca dyplomowa studenta medycyny o piekielnym łotrze, 1837, ; Memoranda der pathologischen Anatomie, 1855, ; Elementy patologii, 1864, ; Cztery widoki zamku Vajda-Hunyad, zbudowanego w 1452 roku i spalonego w 1854 roku, objaśnione krótkim tekstem na 4 tablicach, 1867, ; Spłaćmy nasz 800-letni dług i wznieśmy pomnik ku czci króla Stefana, 1870.