Gogolák Lajos

* Bratysława, 18 marca 1910 – † Wiedeń, 22 września 1987 / historyk, publicysta, profesor uniwersytecki ; ; Rozpoczął studia w rodzinnym mieście. Uzyskał doktorat z prawa na Uniwersytecie Nauki i Techniki w Budapeszcie, a następnie kontynuował studia historyczne na Wydziale Nauk Humanistycznych. Został adiunktem w Instytucie Mniejszości Narodowych i wykładowcą w Instytucie Europy Wschodniej. Zajmował się głównie literaturą, kulturą i historią Słowacji i Czech. Jego prace były publikowane w „Magyar Szemle” i innych znaczących czasopismach. Był współpracownikiem gazety „Magyar Nemzet” od jej powstania w 1938 roku do 1944 roku. Po 1945 roku pracował dla gazet obywatelskich w Budapeszcie, a od 1949 roku aż do jej zamknięcia był zatrudniony w gazecie „Kis Újság”, a następnie do 1956 roku był redaktorem naczelnym „Könyvbarátu”. Po rewolucji 1956 roku wyemigrował do Wiednia. Aż do przejścia na emeryturę w 1985 roku (przez ponad dwadzieścia lat) wykładał historię i literaturę słowacką, historię Węgier w Wiedniu oraz historię środkowego Dunaju w Instytucie Badań Europy Wschodniej i Południowo-Wschodniej jako profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego. Kilka jego znaczących książek (o Czechosłowacji, panslawizmie i Słowianach południowych) zostało opublikowanych na Węgrzech, ale podczas emigracji publikował wyłącznie po niemiecku i miał niewielki kontakt z zachodnim życiem intelektualnym Węgier.