Kult i pamięć św. Jerzego w Dunaszerdahely i okolicach

Jeden z najbardziej znanych świętych wojskowych, Jerzy, jest patronem osady od około 1000 lat, czyli od pierwszych dekad państwowości węgierskiej. Mianowicie od czasu prawa św. Stefana, zgodnie z którym co dziesięć wsi musiało zbudować kościół. Zgodnie z nim, na skrzyżowaniu dróg prowadzących przez ten obszar, w najwyższym punkcie późniejszego centrum miasta, zbudowano pierwszy (drewniany) kościół dla Szerdahely i wiosek, które powstały wokół niego lub które stały się chrześcijańskie w jego „obszarze atrakcji”. Kościół musiał wybrać świętego patrona, czyli świętego patrona. Tak więc przodkowie wybrali świętego Jerzego Męczennika na patrona starożytnej świątyni, a wraz z nią osady (osad), którego osoba – patrona rusznikarzy i wojowników konnych, rycerzy – mogła być atrakcyjnym wzorem do naśladowania dla osiedlonych tu Węgrów. Przez wieki patron dziesiątek dawnych osad, które istniały w dawnym Dunaszerdahely, a obecnie połączyły się z miastem lub zniknęły, a także dodatkowych wiosek należących do kościoła (np. Udvarnokok, Éték, Abonyok itp.), pozostał sławnym męczennikiem. ; ; Zachowane dokumenty i wzmianki pisemne autentycznie to wszystko przechowują. Wiadomo nawet, że był z pewnością patronem jeszcze przed wybudowaniem kamiennego kościoła w 1329 roku, zgodnie z tradycją, ponieważ kilka lat wcześniej dokument wymienia osobę kościoła wymienioną w pierwszym piśmie, Pála, jako proboszcza kościoła św. Jerzego. ; ; Cześć św. Jerzego nie była kwestionowana dla pobożnej rodziny, która prawdopodobnie zbudowała kamienny kościół (tj. fundamenty dzisiejszego kościoła), Szomorów lub Zomorów z Pókatelek (tj. późniejszej rodziny Kondé z Pókatelek). Chociaż w 1518 roku do jednonawowego kościoła dobudowano nawę boczną po północnej stronie w stylu gotyckim, znacząco zmieniając jego wygląd, a w 1599 roku nowym patronem kościoła był „w osobie” hrabiego Erdődi Pálffy, Jerzy nie „zniknął” nawet wtedy. ; ; A gdy kościół trafił w ręce kalwinistów w latach 1631–1647/50, na starym, jedynym zachowanym ołtarzu głównym pustego budynku widoczny był tylko jeden „znaczący stary obraz” – z pewnością przedstawienie św. Jerzego. Obecnie zostało to również jasno udowodnione, gdy miejsce święte zostało przebudowane i zbarokizowane w latach 1742–43. ; ; Podczas remontu wnętrza przeprowadzonego na początku XIX wieku, kiedy cztery ołtarze zastąpiono trzema nowymi, a na ołtarzu głównym umieszczono Maryję (obraz Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej), dawna święta nie została zdegradowana, ale jej konna figura została podniesiona nad ołtarz – co możemy zobaczyć do dziś. Jednakże ta zmiana ołtarza, dokonana za czasów proboszczów Pétera Ivána lub Ferenca Magosa (odpowiednio 1789–1820 i 1820–1830), jest niewątpliwie znacząca: Maryja Dziewica, która wcześniej była czczona w Szerdahely i przez wieki czczona małym świętem, została „wyniesiona” obok czci Jerzego. Jednak tytuł i patron kościoła pozostał święty Jerzy. ; ; Powstaje pytanie: czy Dunaszerdahely jest dziś dumne ze świętego Jerzego? Odpowiedź leży jasno w uchwale rady reprezentantów, która podniosła Dzień Świętego Jerzego i pożegnanie do rangi święta upamiętniającego założyciela, patrona, zjednoczenie i wybitne osobistości miasta. Bo tysiąc lat szacunku można zapomnieć, ale nie można go wymazać.