Augustyn Christian, ab Hortis

* Nysa, 6 grudnia 1598 – † Kakaslomnic, 21 sierpnia 1650 / lekarz, przyrodnik ; ; Uzyskał tytuł lekarza w Bazylei w 1620 roku i krótko praktykował w Szwajcarii, a następnie na Śląsku. W 1622 roku został lekarzem miejskim w Keszthely, ale owdowiał w następnym roku i przeprowadził się do Kakaslomnic ze swoją drugą żoną w 1626 roku. Wkrótce został osobistym lekarzem cesarza Ferdynanda II w Wiedniu. W 1631 roku założył ogród botaniczny w Wiedniu, a cesarz nagrodził go tytułem węgierskiego szlachcica i pierwszym imieniem ab Hortis. Po śmierci cesarza w 1637 roku Augustini powrócił do Kakaslomnic, choć nadal posiadał tytuł lekarza królewskiego za Ferdynanda III. Oprócz medycyny studiował również botanikę i minerały, a często wybierał się na wycieczki w Tatry. W 1640 roku rozpoczął produkcję tzw. balsamu węgierskiego z olejku sosnowego, a następnie balsamu karpackiego z olejku jałowcowego. Przez długi czas uważano je za rodzaj cudownego środka leczniczego i sam chętnie o nim pisał. Wiemy, że napisał również książkę o tych preparatach zatytułowaną „De Balsamo Hungariae Carpathico”, ale nigdy nie została ona opublikowana drukiem, a jego rękopis zaginął dziesiątki lat później. Podobny los spotkał jego dzieło o węgierskich kamieniach szlachetnych, „De gemmis Hungariae”. Istnieją przypuszczenia, że omawiane dzieła zostały opublikowane w języku niemieckim lub że rękopisy są ukryte gdzieś w Polsce, ale nie da się tego ani potwierdzić, ani zaprzeczyć. Jednocześnie faktem jest, że wiele osób mogło przeczytać rękopis o balsamach, ponieważ jest on cytowany dosłownie.