Kościół parafialny Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Podolinie
Budynek, konstrukcja
Obecne miasto zostało założone przez osadników saskich po najeździe tatarskim. Pod koniec stulecia posiadało już mury miejskie i prawa miejskie. Podolin, który w 1412 roku uzyskał status wolnego miasta królewskiego i miał znaczący przemysł rzemieślniczy, dostał się pod panowanie polskie jako zastaw wraz z 12 miastami spiskimi (8 listopada 1412 roku Zygmunt Luksemburski zastawił 13 miast spiskich i trzy zamki królowi polskiemu Władysławowi II za 37 000 czeskich garaszy), skąd powrócił do Królestwa Węgier dopiero w 1772 roku. Jego średniowieczne centrum przetrwało minione stulecia w stosunkowo nienaruszonym stanie. Według starych kronik kościół został ufundowany w 1298 roku. Został zbudowany w stylu gotyckim: zarówno jego prezbiterium, jak i nawa nakryte są ostrołukowym sklepieniem krzyżowym, a jego prezbiterium ma przypory. Jego freski pochodzą z XIV wieku. Wyposażenie kościoła jest obecnie barokowe, z czasów średniowiecza pozostała jedynie XV-wieczna brązowa chrzcielnica (kilka średniowiecznych elementów wyposażenia wywieziono do Wiśnicy w Polsce).