Kościół Świętej Trójcy
Budynek, konstrukcja
Zbudowany w latach 1717-1725, jest to jednonawowa, owalna budowla z wklęsłą fasadą, wybitne dzieło architektury sakralnej początku XVIII wieku. Został zbudowany na miejscu dawnego kościoła św. Michała, wzorowany na kościele św. Piotra w Wiedniu. Kościół został zbudowany przez zakon trynitarzy. ; Owalna nawa kończy się kopułą, ozdobioną freskami autorstwa Antonia Galli Bibieny w latach 1736-1740. Ogromny ołtarz, wykonany przez Bussiego, przedstawia postacie św. Jana Macieja i św. Feliksa Walezego. Ołtarz przedstawia scenę, gdy dwaj święci uwalniają zęby Turkom. Obraz jest dziełem Ślązaka Franza Xavera Palko i mógł powstać po 1745 roku. Po obu stronach ołtarza znajdują się posągi św. Agnieszki i św. Katarzyny, które są prawdopodobnie dziełami Johanna Baptisty Strauba. Ołtarz boczny z baldachimem poświęcony jest Matce Boskiej i został zbudowany przez rodzinę Zichy w 1736 roku. W centrum ołtarza znajduje się kopia Madonny z Ratyzbony. Ołtarz zdobią figury aniołów podtrzymujących baldachim.