Kościół katolicki św. Antoniego z Padwy
Budynek, konstrukcja
W Vásárút pierwotnie znajdował się drewniany kościół – przynajmniej tak podają źródła – poświęcony świętemu męczennikowi, św. Jerzemu. Został on jednak zmyty przez średniowieczną powódź. Przez około trzy i pół dekady nabożeństwa odbywały się w „świętym namiocie”, a znacznie później zbudowano kamienny kościół. Został on konsekrowany w 1672 roku ku czci świętego Antoniego Padewskiego. Jednak i ten kościół nie przetrwał długo, gdyż został zniszczony przez pożar w 1754 roku. Ówczesny prepozyt Bratysławy, hrabia József Batthyányi – późniejszy kardynał arcybiskup Ostrzyhomia – zaczął zabiegać o jego odbudowę. W dużej mierze sam pokrył koszty. Po ukończeniu kościoła, konsekrował go w 1757 roku jako prepozyt Bratysławy, również ku czci świętego Antoniego Padewskiego. Ponieważ jednak była to duża osada i liczna wspólnota wiernych, kościół konsekrowany przez Batthyányego wkrótce okazał się zbyt mały, dlatego w 1906 roku został powiększony i wyposażony w transept oraz dwie nawy boczne. Tym razem kapitularz pokrył większość kosztów, a piękne, kolorowe okna zdobiące ściany kościoła świadczą o hojnych darowiznach prepozyta i niektórych kanoników. W prezbiterium znajdują się drewniane figury świętych Szczepana i Władysława. W jednej z naw bocznych umieszczono trzy tablice pamiątkowe. Środkowa wymienia żołnierzy poległych w I wojnie światowej, a zewnętrzne marmurowe tablice – ofiary II wojny światowej.