Kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Augustyna z Hippony

Kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem biskupa św. Augustyna został wzniesiony w 1816 roku na miejscu starego, prawdopodobnie romańskiego kościoła w stylu klasycystycznym. Rozbudowano go w 1830 roku. Kościół jest budowlą jednonawową z kwadratowym prezbiterium, wieżą wbudowaną w ostrołukową fasadę i zakrystią połączoną z budynkiem kościoła. Jego fasady są gładkie, podzielone półkolistymi oknami, obramowaniami ścian, a fasady główne jońskimi filarami z głowicami kolumnowymi. Tablica nad wejściem wskazuje rok 1830. W nawie zachowały się filary z gzymsami, na których spoczywał nieistniejący już łuk barokowy. Łuk triumfalny oddziela nawę od prezbiterium. Galeria po stronie wschodniej, w której znajdują się organy, jest murowana. Nad ołtarzem głównym znajduje się drewniany krzyż z korpusem, a na sklepieniu prezbiterium widnieje fresk przedstawiający Jezusa Chrystusa. Na samym ołtarzu stoi posąg królów: św. Władysława i św. Szczepana, wykonany przez budapeszteńską firmę. Ścianę nawy zdobi gołębica przedstawiająca Ducha Świętego, malowidło ścienne przedstawiające biskupa Augustyna oraz złocone rzeźby aniołów. Wszystkie te elementy pochodzą z nieistniejącego już klasycystycznego ołtarza, który został zdemontowany podczas remontu kościoła około 1970 roku. W tym samym czasie zburzono również amboną z czasów budowy kościoła. Ołtarz boczny Matki Boskiej Siedmiobocznej – z centralnym wizerunkiem fundatorki – jest dziełem klasycystycznym z czasów budowy kościoła. Poniżej znajdują się posągi św. Teresy, ukrzyżowanego Chrystusa i św. Józefa. Marmurowa chrzcielnica – z barokowo-klasycystyczną pokrywą z czerwonej miedzi zdobioną kuciem – pochodzi z lat 30. XX wieku. W kościele znajduje się również tablica pamiątkowa poświęcona katolikom poległym w I wojnie światowej. W kościele znajduje się również posąg Matki Boskiej, Serca Jezusowego i św. Antoniego. Na drewnianym krzyżu misyjnym wyryte są następujące lata: 1902, 1904, 1927, 1944 i 1994. W zakrystii znajduje się drewniany krzyż z korpusem. Ściany nawy zdobią gipsowe odlewy 14 stacji Drogi Krzyżowej. Pochodzą one prawdopodobnie z początku XX wieku. Trzy chorągwie – z naszytymi na nich starymi obrazami – są nowsze. Organy na chórze pochodzą z bratysławskiej firmy Viktora Mosznego z drugiej połowy XIX wieku. W wieży znajdują się trzy dzwony. Dwa dzwony z rozebranego kościoła w Úrsekléli znajdują się w małym pomieszczeniu obok kruchty. Kompleks kościelny obejmuje również parafię, która została zbudowana w tym samym czasie co kościół. Jest to wydłużony, parterowy budynek, którego fasady są podzielone ramami ściennymi. Był kilkakrotnie przebudowywany. Na dziedzińcu znajduje się studnia i budynek gospodarczy.