Kościół Reformowany w Jokce

Reformowana parafia w Jóce została założona w 1784 roku, a jej pierwsze rejestry cywilne pochodzą z tego okresu. Prawdą jest, że zbór reformowany istniał we wsi już w 1562 roku i działał nieprzerwanie od 1594 do 1672 roku, tj. aż do zakazu. Wizytacja Draskovitsa z 1634 roku ujawnia, że na początku XVII wieku tylko jeden z 300 mieszkańców wsi deklarował się jako katolik. Słynna reformatorka Demeter Sibolti również działała w Jóce w latach 1574-1576. Albert Szenczi Molnár, tłumacz Psalmów Dawida i twórca gramatyki węgierskiej, był również częstym gościem wsi w latach 10. XVII wieku, a dokładnie w sierpniu i wrześniu 1613 roku. Odwiedził ją, gdy pastorami wsi byli Lukács Szenczi Szíjgyártó i Péter Csene Szenczi. Plac w Jóce nosi dziś imię Alberta Molnára, a tablica na kościele reformowanym upamiętnia jego znaczenie i związki z Jóką. Pierwszy samodzielny kościół reformowany został zbudowany w latach 1798–1800. Później został zburzony, a nowy kościół wzniesiono w 1930 roku pod przewodnictwem Károly'ego Vargi. Wśród pastorów Kościoła reformowanego należy również wymienić Károly'ego Csontosa, Gyulę Kissa, László Mikulę i Zoltána Borzę.