Kościół pod wezwaniem Królowej Różańca

Kościół został zbudowany w latach 1848–1850 w stylu późnoklasycystycznym. Pracami architektonicznymi kierował mistrz architektury Neshleba z Jóki. Święto Królowej Różańca przypada na 7 października, kiedy to odbywa się uroczystość pożegnania mieszkańców wsi. Dzwon został podarowany parafianom przez księżniczkę Zofię z Liechtensteinu w 1849 roku. W 1902 roku Antal Németh i jego żona Júlia Tóth zlecili budowę wieży kościelnej. Jednocześnie powiększono wnętrze budynku. Antal Németh podarował kościołowi również dzwon o wadze 76 kg. Vendel Szalay kazał postawić drewniany krzyż obok kościoła w 1903 roku, który został odnowiony przez Bélę Szitása w 1966 roku. Dzwon podarowany przez Antala Németha został zabrany przez wojsko w 1916 roku. Nowy dzwon został podarowany kościołowi w 1938 roku przez dzieci Istvána Tótha. W 1991 roku kościół został odnowiony. Na ołtarzu kościoła znajduje się figura Królowej Różańca, którą przywiózł Mester Apollonia, ówczesny przewodniczący Towarzystwa Różańcowego. Figura została wykonana w 1875 roku, a stulecie jej istnienia obchodzono we wsi. Na figurze widnieje napis po francusku: „Notre Dame du Sacré Coeur”, co oznacza: Matka Boska z Najświętszego Serca (napis w dolnym wierszu oznacza: z ofiarą Ojca Świętego, 7 września 1875). W kościele nadal znajduje się figura Matki Boskiej Fatimskiej, świętego Antoniego i małej świętej Teresy z Lisieux. Na ścianach znajdują się małe rzeźby przedstawiające stacje Drogi Krzyżowej. Dzieło to zostało podarowane kościołowi przez Vilmosa Tótha. Kościół należy do parafii Bacsfa-Szentantal w diecezji bratysławskiej i diecezji Somorja.