Kościół parafialny św. Stefana Kinga

W związku z szybkim rozwojem wsi, w drugiej połowie XIX wieku kościół stał się zbyt mały. Dlatego mieszkańcy wsi, na prośbę proboszcza Károly'ego Bernkopfa, postanowili nie remontować starego kościoła, lecz wybudować zupełnie nowy. W tym celu powołano specjalny komitet budowy kościoła, który po raz pierwszy zebrał się 2 marca 1902 roku w domu proboszcza. Jej członkami byli Alajos Kubányi, Mihály Kovács, Lajos Erdélyi, Lajos Gútai, Ferenc Győri, János Győri, Alajos Gáspár, András Győri, József Horváth, István Juhos, Ádám Juhos starszy, János Juhos, Gábor Bugár, Imre Bugár, Károly Petrovics, Ferenc Takács, Márton Gáspár, Kálmán Győry, Antal Bartalos, Ignácz Kürty, János Szőcs, Mihály Győry, György Kelemen, Pál Nagy i János Gútai. Świeckim przewodniczącym komitetu był József Horvatovich, a protokolantem Kálmán Bencze, nauczyciel kantorów. József Schneider, inżynier z Vágsellye, został poproszony o przygotowanie planów i 13 marca 1902 roku osobiście wysłuchał pomysłów komitetu na temat przyszłego kościoła. Aby obniżyć koszty, wieś zobowiązała się dostarczyć materiały niezbędne do budowy. Komitet ustalił maksymalną cenę przygotowanych planów na 200 koron. ; ; Inżynier przedstawił pierwszy plan kościoła we wsi 2 kwietnia 1902 roku. Aby stworzyć środki finansowe niezbędne do budowy, komitet budowy kościoła przyjął uchwałę, że mieszkańcy będą płacić 5 koron za każdy węgierski akr posiadanej ziemi. Kwota uzyskana w ten sposób wyniosła 18 tysięcy koron. Ponadto rozpoczęto zbiórkę wśród okolicznych mieszkańców. Do października 1902 roku uzyskano propozycje poprawek wikariusza arcybiskupiego, na podstawie których pierwotnie planowane kolumny żelazne zastąpiono kolumnami ceglanymi. Do jesieni 1902 roku mieszkańcy Nádszegu zgromadzili już cegły i piasek na budowę i do tego czasu zebrali 30 tysięcy koron. Koszt budowy chrzcielnicy i trzech ołtarzy w wysokości 8100 koron został odjęty od pierwotnego budżetu, a kwota ta została przekazana na ten cel przez zamożniejszych wiernych. Budowę kościoła zaplanowano na 1903 rok, ale pozyskanie funduszy zajęło więcej czasu. Najpierw zlecono budowę firmie Kittler i Gratzel, oczywiście wybór firmy budowlanej nastąpił po publicznym naborze. Firma Kittler i Gratzel zleciła architektowi Malatinszky'emu przygotowanie dokładnego planu budowy. Miał on zostać sporządzony w taki sposób, aby koszt budowy nie przekroczył 50 tysięcy koron. Ponieważ budżet był znacznie wyższy – 94 tysiące koron – komitet budowy kościoła zaprosił trzech architektów z Bratysławy – Józsefa Hanzela z Szenc, Jánosa Tomascheka z Nyitry oraz architektów dworskich z Bratysławy – do oceny projektu. ; ; Nie zachowały się dokładne dane na temat opinii architektów, ale z pewnością wprowadzono poważne modyfikacje, ponieważ wspomnienia wskazują, że architektem kościoła był István Elefánty, inżynier z Bratysławy. Budowę przeprowadziła firma Józsefa Hanzela. Pomimo faktu, że koszty budowy przekroczyły pierwotne zamierzenia, budowa kościoła rozpoczęła się w kwietniu 1903 roku, po zburzeniu starego kościoła. Do budowy nowego kościoła wykorzystano jedynie suche cegły z poprzedniego kościoła. Rodzina Esterházy również pomagała w budowie, dostarczając wapno niezbędne do budowy. Cegły wypalano na miejscu. Podczas budowy pojawiło się kilka problemów. Z powodu błotnistego gruntu konieczne było zbudowanie mocnego fundamentu. Rozwiązano to poprzez wbicie 4-metrowych, 40x40 cm grubych dębowych pali pod betonowe fundamenty. ; Nad nimi umieszczono dębowe belki, ułożone poprzecznie w rzędach na głębokości 3 m, a nad nimi beton, wzmocniony żelaznymi belkami. Po ociepleniu, w czerwcu rozpoczęto murowanie. Prace, które postępowały w dobrym tempie, zostały spowolnione przez powódź, która wybuchła 13 czerwca 1903 r. Prace mogły być kontynuowane dopiero jesienią. Mury ukończono do sierpnia 1904 r. - w tym czasie w nowym kościele odprawiano już msze, w przeciwnym razie msze odbywały się w budynku szkoły w okresie budowy - a zewnętrzne prace budowlane ukończono do końca listopada. Krzyż umieszczono na szczycie wieży 25 października 1904 r. ; „Morze ludzi otaczało nowy kościół… Krótko wspominając wielkie nieszczęście, jakie spadło na Nádszeg zeszłego lata z powodu powodzi, pochwalił, że chociaż to poważne zagrożenie powodziowe, które zalało całą wieś i zachwiało fundamentami każdego budynku i domostwa, musimy z radością przyznać, że nie zdołało ono naruszyć prawdziwie silnej wiary pobożnych wiernych tej szlachetnej wioski. Teraz, pomimo straszliwego ciosu, wręcz wyrzekając się wszystkiego, z największym entuzjazmem pracowali nad budową kościoła”. (Z drukowanej broszury Istvána Huszára, ówczesnego proboszcza parafii Királyrév, o ceremonii chrztu.)