Kościół katolicki w Vága

Pierwszy kościół we wsi został prawdopodobnie zbudowany pod koniec XVI wieku, w pierwszej połowie XVII wieku. Do tego czasu mieszkańcy Vági uczęszczali do kościoła w Vágszerdahely. Nie posiadamy dokładnych informacji na temat budowy kościoła w Vádze, wiemy więc jedynie, że nie istniał on w czasie wizyty w 1562 roku, ale prawdopodobnie został wzniesiony przed 1642 rokiem, ponieważ jeden z dzwonów późniejszego kościoła, który mógł pochodzić z pierwszego kościoła, pochodzi z 1642 roku. Kościół w Vádze po raz pierwszy wspomniano w protokole wizytacji kościoła z 1694 roku. W protokole wizytacji kościoła z 1756 r. zapisano: „Z dalszego wyposażenia kościoła wiemy, że w prezbiterium znajdowała się elegancka ambona, a w nawie dwa konfesjonały z ażurowymi kratami. W pierwszej połowie XIX wieku kościół otrzymał dwa kolejne ołtarze, z obrazem Wszystkich Świętych po prawej stronie na zewnątrz prezbiterium i obrazem Zbawiciela po lewej stronie. Zgodnie ze średniowiecznymi zwyczajami wokół kościoła znajdował się cmentarz otoczony murem. W 1714 r. było to nadal jedyne miejsce pochówku. W 1761 r. istniał już cmentarz poza wsią, co było konieczne, ponieważ pochówki wokół kościoła stale go niszczyły. Tak więc, jeszcze przed centralnymi środkami państwowymi, stary cmentarz w Vága przestał być używany. Kościół został zbudowany w 1778 r. przez Józsefa Battyányego, arcybiskupa Ostrzyhomia. W tym czasie kościół znajdował się 350 kroków od górnego krańca wieś. Nowo wybudowany prezbiterium kościoła było sklepione, miało około 8 metrów szerokości i taką samą długość. Nawa kościoła miała około 18 metrów długości, około 10 metrów szerokości i 10 metrów wysokości. Chór w nawie głównej został utworzony dla kantora i organów. Zakrystia miała 6 metrów długości i 3 metry szerokości. Wieża kościoła wznosiła się z fasady na około 30 metrów wysokości i miała 3 dzwony. Do budowy fundamentów kościoła wykorzystano cegły z dawnego ogrodzenia cmentarnego. Kościół został wzniesiony w stylu barokowym, a w 1779 roku wzmiankowano go jako budowlę nowożytną. W tym czasie w kościele znajdował się tylko jeden ołtarz. Prawdopodobnie pochodził on ze starego kościoła. Jego opis w protokole wizytacyjnym z 1756 roku brzmi następująco: „znajduje się tam ołtarz wzniesiony ku czci biskupa św. Mikołaja, którego wizerunek widnieje na nim wraz z figurą Jana Chrzciciela i ewangelisty, a następnie królów św. Szczepana i Władysław. Szczyt ołtarza zdobi obraz Archanioła Świętego Michała, który umieszczony jest pomiędzy posągami apostołów Piotra i Pawła." ; Na głównym ołtarzu kościoła znajduje się obraz biskupa Miry Świętego Mikołaja, jest on patronem kościoła, dlatego ten dzień (6 grudnia) jest dniem świątecznym i jest uznawany przez kościół. ; Tytuł kościoła: Święty Mikołaj w 1694 r., poświęcony Świętemu Mikołajowi w 1714 r. w święto Trójcy Świętej, Święty Mikołaj w 1756 r., Święty Michał w 1761 r., Święty Mikołaj w 1779 r., Święty Mikołaj w 1847 r. ; Fresk na suficie kościoła przedstawia naszych świętych z dynastii Arpadów: króla Świętego Stefana, księcia Świętego Imre, króla Świętego Władysława, Świętą Elżbietę z dynastii Arpadów, a pośrodku Świętą Małgorzatę wśród aniołów. Na fresku na suficie widać węgierski parlament.