Kościół i klasztor kapucynów św. Szczepana

Kapucyni osiedlili się w Bratysławie pod koniec XVII wieku, w okresie kontrreformacji, wspieranej przez władców Habsburgów. Ponieważ początkowo nie posiadali ani kościoła, ani klasztoru, otrzymali do użytku kaplicę św. Katarzyny przy ulicy Mihály. ; Budowa obecnego kościoła, położonego w pobliżu dawnych północnych murów miejskich Bratysławy, na terenie dawniej bagiennym, rozpoczęła się w 1708 roku dzięki darowiźnie hrabiny Eleonory Teresy. (Tę hojną darowiznę upamiętnia niemieckojęzyczna tablica w kościele). Pierwszą mszę świętą w ukończonym, jednonawowym kościele z dwuspadowym dachem odprawił arcybiskup Esztergom Ágost Keresztély w 1709 roku. Budowę klasztoru, który był połączony z kościołem od zachodu i miał prostokątny plan z zamkniętym dziedzińcem, rozpoczęto w 1711 roku. Jednopiętrowy klasztor z dwuspadowym dachem i prostą, pozbawioną ozdób fasadą konsekrował w 1717 roku biskup László Erdődy z Nyitry. W 1727 roku rozbudowano go w kierunku ulicy Kecske, a obok sanktuarium wybudowano nową bibliotekę. W 1735 roku fundamenty kościoła zapadły się, powodując poważne uszkodzenia budynku, który na pewien czas stał się nieużytkowany. W związku z tym zarówno kościół, jak i klasztor musiały zostać odbudowane. Jednocześnie z ukończeniem kościoła w 1737 roku ukończono budowę ogromnego barokowego ołtarza głównego, przedstawiającego króla św. Stefana ofiarowującego Maryi Pannie swojego patrona, koronę (a także ojczyznę), w towarzystwie syna, św. Imre. Ołtarz główny jest dziełem kapucyna, ojca Bertolda. Ołtarze boczne, również z 1737 roku, przedstawiające św. Franciszka z Asyżu i św. Antoniego z Padwy, zostały namalowane przez ucznia Donnera, Antona Karla Rosiera. W nawie głównej znajdują się dalsze ołtarze barokowe. W 1779 roku kościół otrzymał nowe ławki. Emporę zbudowano w latach 1819-1824, a na niej zamontowano nowe organy. Kościół uzyskał obecny, romantyczny, neoromański i neogotycki wygląd zewnętrzny po przebudowie w latach 1860–1861, dokonanej według planów bratysławskiego architekta Ignáca Feiglera Jr. (Rok 1860 można odczytać z chronosticonu tablicy z tekstem łacińskim umieszczonej obok wejścia). Kamienna figura św. Szczepana w niszy nad wejściem na głównej fasadzie jest dziełem Antona Brandla. Przed kościołem stoi barokowa kolumna Immaculata z 1725 r.