Konrad Imling

* Stósz, 26 listopada 1840 – † Budapeszt, 27 marca 1913 / pisarz prawny ; ; Ukończył naukę w liceum w Rozsnyó i Koszycach, a w 1864 roku uzyskał tytuł prawnika na Uniwersytecie w Peszcie. Przez pewien czas był nauczycielem w domu hrabiego Manó Andrássyego, następnie odbył staż w dworze królewskim. W 1868 roku uzyskał doktorat z prawa i zdał egzamin adwokacki. Był prawnikiem w Késmárku, następnie od 1873 roku pełnił funkcję sędziego na wsi, a od 1881 roku w Budapeszcie: od 1889 roku jako sędzia sądu, od 1891 roku jako sędzia dworski w Ministerstwie Sprawiedliwości. Pracował w wydziale przygotowawczym do ustawodawstwa (sprawy ksiąg wieczystych, prawo egzekucyjne itp.). Od 1906 roku aż do śmierci był sekretarzem stanu. Brał udział w przygotowywaniu Kodeksu cywilnego od samego początku (1894), przygotował część dotyczącą prawa własności w obu projektach projektu (1910 i 1913). W latach 1906–1913 kierował pracami przygotowawczymi do projektu kodeksu. W dziele Fodora Prawo prywatne węgierskie rozwinął części dotyczące obciążeń gruntów, zastawów i służebności. Był jednym z redaktorów kodeksu z komentarzami Rátha. Opublikował liczne artykuły w czasopismach prawniczych na temat prawa własności, spraw ksiąg wieczystych, a także ustawodawstwa i organizacji sądów. ; ; Jego główne prace:  ; Wyjaśnienie prawa wykonawczego, 1884, ; Reformy ksiąg wieczystych, 1886, ; Węgierski system ksiąg wieczystych, 1887–1902.